Monday, May 20, 2019

தமிழ் செத்த மொழி ?

எழுத்தாளர் சாருநி​வேதிதா தனது வலைதளத்தில் நேற்று  "தமிழ் செத்த மொழி ஐயா.  ஒரு நாவல் அம்பது காப்பி விற்றால் அது உயிரோடு இருக்கும் மொழி என்றா சொல்வீர்கள்? " என்று எழுதியிருக்கிறார். ஏன் என்றால் ஔரங்கசீப் மேடை நாடகத்தைத் தான் சமீபத்தில்  பார்த்தபோதே தமிழ் செத்த மொழி என்று தெரிந்து விட்டது என்கிறார். 

அந்த நாடகத்தில் நடிகர்கள் யாருக்கும் தமிழை உச்சரிக்கத் தெரியவில்லை. ஏன் தமிழ்நாடே அப்படித்தான் தமிழ் பேசுகிறது எனக் குற்றஞ்சாட்டி அதை ஒரு தனி பதிவாகவே போட்டிருந்தார். (கட்டுரைகள்  கீழே இணைப்பில்)

தமிழ் செத்த மொழி  என்றால் கண்டிப்பாக எதிர்ப்பு வரும் என நினைத்தாரோ என்னவோ உடனே இப்படி  எழுதியிருக்கிறார்.  "சரி.  பேச்சு மொழியாகப் புழங்கும் ஒரு மொழியைச் செத்த மொழி என்று சொல்லக் கூடாது என்று நீங்கள் சொன்னால் ஓகே… ஒப்புக் கொள்கிறேன்.  தமிழ் சாகவில்லை.  ஆனால் தொலைக்காட்சி தொகுப்பாளினிகள் பேசுவதைக் கேட்டால் அதிலும் எனக்கு சந்தேகம் ஏற்படுகிறது" என முடித்திருக்கிறார்.

உண்மை. சாருவுடன் முரண்டுபோக எனக்குப் பல விசயங்கள் இருந்தாலும் ஒத்துபோகும் ஓரிரு விசயங்களில் மொழியும் ஒன்று. இன்று நேற்றல்ல அவர் பல ஆண்டுகளாக தமிழ் மொழியின் தொடர் வீழ்ச்சி பற்றி அக்கறையோடும் ஆற்றாமையோடும் எழுதியும்  பேசியும் வருகிறார். அவருடைய இந்தக்  கோபம் நியாயமானது. உண்மையில் இந்தத் தார்மீகக் கோபம் அவர் ஒரு தமிழ் எழுத்தாளன் என்பதால் அவருக்கு மட்டும்  வரவேண்டியதில்லை. தமிழ்பேசும் ஒவ்வொருக்கும் வரவேண்டிய ஒன்று.

நான் மொழி தேய்ந்து வருகிறது. தமிழர்கள் நாளுக்கு நாள் மொழியில் இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலகி நடக்கிறார்கள் எனத் தொண்டை கிழிய கத்தினாலும் எனது நெருங்கிய நண்பர்களே கூட இதில் பெரிதாக நாட்டம் காட்டுவதில்லை.  அவர்களுடைய எதிர்வினை இதுவும் கடந்துபோகும் என்பதாகத் தான் இருக்கும். நாளுக்கு நாள் தொலைகாட்சி, இணையம்,பொதுவெளி எனத் தமிழ் படும் பாட்டைச் சொல்லி மாளவில்லை. நாகரிகமாக பேசுகிறேன், இன்றைய தலைமுறைக்குப் புரியும்படியாக எழுதுகிறேன்,  பேசுகிறேன் எனச் சொல்லி வளமான மொழியை அநியாயமாக சிதைத்துக் கொண்டு இருக்கிறோம்.  

சாரு சொல்வதுபோலப் பேச்சு மொழியாகப் புழங்கும் ஒரு மொழியை  செத்த மொழி எனக் கண்டிப்பாக சொல்லக் கூடாது தான். ஆனால், சிலர் அதை தங்கள் வாழ்நாளில் எப்படியாவது செய்து பார்த்துவிட வேண்டும் எனும் கெட்ட எண்ணத்தில் கங்கணம் கட்டி களம் இறங்கியிருக்கிறார்களோ என நினைக்கத் தோன்றுகிறது.  இந்தத் தருணத்தில் அனைவரும் விழிப்போடு இருந்து பதர்களைக் கண்டிப்பாக விலக்கவேண்டும். நல்லதோர் வீணை செய்து அதை நலம் கெட.... அனுமதிக்கக் கூடாது.



http://charuonline.com/blog/?p=7765
http://charuonline.com/blog/?p=7757

Sunday, May 12, 2019

ஆஸ்திரேலிய நெருக்கடி

ஆஸ்திரேலியா சமீப காலமாக வரலாறு காணாத  மோசமான காலநிலை மாற்றத்தைச்  சந்தித்துக்கொண்டிருக்கிறது.

தெற்கே தாஸ்மேனியாவில் கடுமையான வறட்சியால் ஏற்பட்ட  காட்டுத்தீயில் பல லட்சம் ஏக்கர் மரங்கள் எரிந்து சாம்பலாகியிருக்கின்றன. வடக்கே குயின்ஸ்லாந்தில் வந்த பெரு வெள்ளத்தால் 5 இலட்சம் கால்நடைகள் பலியாகி இருக்கின்றன.  அதுபோல முர்ரே டார்லிங் ஆற்றில் ஆக்ஸிஜன் குறைபாட்டால் 1 மில்லியன் மீன்கள் வரை செத்து மடிந்தன
எனும் இந்த அவலப்பட்டியல் நீள்கிறது.

கடும் வெப்பத்தால் அணைக்கட்டுகளில் நீர் வற்றி மண்ணின் ஈரப்பதம்
சுத்தமாக குறைந்து தானியம், மாமிசம் என உணவு உற்பத்தி வெகுவாக பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது.  மோசமான  இந்தப் பருவநிலை மாற்றத்தால்  அரசு மிகப்பெரிய பெருளாத நெருக்கடிக்கு தள்ளப்பட்டிருக்கிறது.

இதனால் எதிர்வரும் (18,மே,2019) ஆஸ்திரேலிய  தேர்தலில் காலநிலை மாற்றம் பேசுபொருளாகி இருக்கிறது என்கிறார்கள். இந்தியாவில் நாம் இதையெல்லாம் வெளிப்படையாக பேசாவிட்டாலும் புவிவெப்பமயமாதலால்
(global warming) ஏற்படும் இந்தப் பருவநிலை மாற்றம் பூமிப்பந்தின் ஒவ்வொரு
துகளையும் பாதிக்கத்தான் செய்திருக்கிறது.

#climatechange
#புவிவெப்பமயமாதல்

Monday, May 6, 2019

அந்த ஆறு நாட்கள்- வாசிக்க வேண்டிய சாரமான படைப்பு

வாசகர் ஹேமா ஜே (Hema Jay) முகநூலில் "அந்த ஆறு நாட்கள்" குறித்து 
எழுதிய  வாசிப்பனுபவம்.  நன்றி  ஹேமா !!

                                              ******************
நல்ல படைப்பு. எனக்கு ரொம்ப பிடித்திருந்தது. தனிபதிவாக எழுதணும்னு நினைச்சு அப்படியே போயிடுச்சு. இப்போது இலவச தரவிறக்கம் கொடுத்திருக்கிறார். வாய்ப்பு இருப்பவர்கள் வாசித்துப் பாருங்கள்.

இர்மா பற்றிய ஆயுத்தங்களையும், ப்ளோரிடா நிலபரப்பின் தன்மைகளையும், நாயகனின் வேலை குறித்த தொழில்நுட்ப தகவல்களும் வாசிக்க விறுவிறுப்பாக இருந்தது. அமெரிக்க வாழ்க்கையின் போலிகளையும், புலம் பெயர்ந்து வாழ்பவர்களின் கவலைகளும் கூட நிதர்சனமாய். அந்த சூழலில் சிக்கியிருப்பவர்களின் மனநிலையை, அந்த பதட்டத்தை (குறிப்பாக அவர்கள் வேறு இடம் தேடி பயணப்படும்போது.. அத்தனை வருட உழைப்பையும் சேகரிப்பையும் அப்படியே விட்டுவிட்டு இங்கு மீண்டும் வருவோமா என்ற தவிப்புடன் செல்வதை....) மிக சரியாக கடத்தி இருந்தீர்கள்.
சிறு விலகல் என்று பார்த்தால் மின்தொடர்பு வேலைகள் குறித்த கவனத்தை போலவே அந்த குடும்பத்தின் தவிப்புகளையும் இன்னும் சிறிது அதிகமாக அழுத்தமாக கொடுத்திருக்கலாமோ என்று தோன்றியது, குறிப்பாக அவன் மனைவியின் உணர்வுகளை. அவள் இவ்வளவு பெரிய இயற்கை சீற்றத்தை வெகு மேலோட்டமாக கடப்பது போன்ற ஒரு எண்ணம் வந்தது. (அதே நேரம் மனிதர்கள் பலவிதம், அவள் ஈஸி கோயிங் ஆக இருக்கலாமே என்றும் நினைத்துக் கொள்கிறேன்) வெகு சில இடங்களில் தற்குறிப்பேற்ற வாக்கியங்கள் - எடிட்டிங்கில் விடுபட்டு போயிருக்கலாம்.
நிச்சயம் கவனிக்கப்படவேண்டிய வாசிக்க வேண்டிய சாரமான படைப்பு. வாழ்த்துகள் திரு. ஆரூர் பாஸ்கர்.

****************
நூலை வாங்க USA நண்பர்களுக்கு கிண்டில் முகவரி- 

https://amzn.to/2K1IoEr

இந்திய முகவரி - https://amzn.to/2UYBi4d

Saturday, May 4, 2019

ஒடிசாவைப் புரட்டிப்போட்ட ஃபானி புயல்

நேற்று சுமார் 245 கீ.மீ  வேகத்தில் கரையைக் கடந்த  ஃபானி புயல் ஒடிசாவைப் புரட்டிப்போட்டுவிட்டுச் சென்றிருக்கிறது. கனத்த மழையோடு வீசிய சூறைக்காற்று நகரங்களிலும் கிராமங்களிலும் பெருத்த சேதத்தை ஏற்படுத்தி இருப்பதாக அறிகிறேன்.

நேற்று வீசிய பலத்த காற்றில் மரங்கள், மின்கம்பங்கள்,தொலைத்தொடர்பு கோபுரங்கள்  அடியோடு விழுவது, பெரிய அலைகளோடு கடல் நீர் ஊருக்குள் நுழைவது போன்ற பல படங்களை இணையத்தில் பார்க்கமுடிகிறது. ஏறக்குறைய 300 கீ.மீ வேகத்தில் வீசிய புயலை எதிர்பார்த்து அரசு தேவையான முன்னேச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளைச் சரியாக செய்திருப்பதாக தோன்றுகிறது. இல்லையென்றால் உயிர்சேதம் பலநூறை தொட்டிருக்கும். 


சுமார் 25 இலட்சம் குறுஞ்செய்திகள்,  பல்லாயிரக்கணக்கான தன்னார்வலர்கள், அவசரகால தொழிலாளர்கள்,பொது அமைப்புகள்  
ஒத்துழைப்போடும் தொலைக்காட்சி விளம்பரங்கள், கடற்கரை சைரன்கள்
உதவியோடும் சூறாவளி வருவதை முன்கூட்டியே தொடர்ச்சியாக எச்சரித்து
மக்கள் முகாம்களில் தங்கவைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். இந்தியாவின் ஏழை மாநிலங்களின் பட்டியலில் ஓடிசா-வுக்கு கண்டிப்பாக ஓர் இடம் உண்டு. ஆனால், அவர்களுடைய ஏழ்மை  ஃபானி புயலை எதிர்கொள்வதில் தடையாக இருக்கவில்லை என்பதாக புரிந்துகொள்கிறேன்.
அரசுக்கு பாராட்டுகள்.

மக்களுக்கு தண்ணீர், மின்சாரம், தொலைத் தொடர்பு போன்ற அத்தியாவசியங்கள் அனைவருக்கும் கிடைத்து இயல்பு வாழ்க்கை திரும்ப சில நாட்கள் ஏன் சில இடங்களில் பல மாதங்கள் கூட ஆகலாம். வேறு வழியில்லை.

இங்கிருக்கும் ஒடிசா நண்பர் ஒருவரின் பெற்றோர்கள் தலைநகர் புவனேஷ்வரில் வசிக்கிறார்கள். அவர்களைக் கடந்த இரண்டு நாட்களாக தொடர்புகொள்ள முடியவில்லையாம். அவர்கள் பாதுகாப்பாக இருப்பார்கள் என நம்புவதாக சொன்னார். அதுவரை அமெரிக்கா போன்ற தூரா தேசத்தில் பதைபதைப்போடு காத்துக்கொண்டிருப்பதைத் தவிர என்ன எங்களால்  பெரிதாக செய்துவிடமுடியும் சொல்லுங்கள்.

Wednesday, May 1, 2019

அந்த ஆறு நாட்கள்- தமிழில் இப்படிப்பட்ட கதைக்களங்கள் அரிது

சிங்கப்பூர் நண்பரும் எழுத்தாளருமான சித்தூராஜ் பொன்ராஜ் (Sithuraj Ponraj) முகநூலில் "அந்த ஆறு நாட்கள்" குறித்து எழுதிய கதை விமர்சனம். நன்றி  சித்துராஜ் !!

                                       ******************
ஆரூர் பாஸ்கரின் - அந்த ஆறு நாட்கள் - 4 1/2 பாரா வாசிப்பனுபவம்
Gripping tale என்பார்கள். தொடக்கத்திலிருந்தே வாசகனை அங்கும் இங்கும் அசையாதபடி கட்டிப் போடும் கதை. ஆரூர் பாஸ்கர் அமெரிக்காவின் ஃப்ளோரிடா மாநிலத்தை 2017ல் அடித்து நொறுக்கிய மிக உக்கிரமான இர்மா புயலைச் சுற்றி அப்படிப்பட்ட ஒரு நாவலைப் பின்னியிருக்கிறார்.
சகல வல்லமைகளும் வசதிகளும் பொருந்திய வல்லரசு இயற்கைக்கு முன்னால் எதுவும் செய்ய முடியாமல் நிற்கும் நிதர்சனத்தைப் பரணி என்ற மின்சாரக் கம்பெனியில் வேலை பார்க்கும் இந்திய ஊழியரின் கண்களின் வழியே காட்டியிருக்கிறார். அதே இயலாமையைக் காட்டும் விதத்தில் பரணியின் கையில் பணமிருந்தும் புயலுக்கு முந்திய நாள்களில் அவருக்குச் சேமித்து வைப்பதற்காக குடிநீர் வாங்குவதும் பெட்ரோல் வாங்குவதும்கூட சிரமமாக இருக்கிறது. வழக்கமாக மிகுந்த ஒழுங்கோடும், பரஸ்பர மரியாதையோடும் காரியங்களைச் செய்யும் அமெரிக்கர்களிடையே இந்த இயலாமை ஏற்படுத்தும் நுணுக்கமான மாறுதல்கள். ஆரூர் பாஸ்கர் அற்புதம் செய்து இருக்கிறார்.

இயற்கை பேரிடர் போருக்கு ஒப்பானதுதான். இர்மா புயல் தாக்கத்தை மட்டும் சொல்லாமல் அது வரும் முன்பான நாள்களில் நாவலை பாஸ்கர் தொடங்கியது சிறப்பானது. போரும் பேரிடரும் வரும் முன்பு மனிதர்களிடையே ஏற்படும் வெற்று நம்பிக்கைகளையும், ஆயத்தங்களையும், மனப் போராட்டங்களையும் எடுத்துக் காட்ட இது உதவி இருக்கிறது. அது மட்டுமல்லாமல், இந்த விவரிப்புகளின் மூலமும், அமெரிக்காவை முன்னர் தாக்கிய புயல்களைப் பற்றி இடையிடையே சொல்லியும் பாஸ்கர் அமெரிக்க வாழ்வின் சவால்களை, அரசியலை, கறுப்பர்களுக்கு இழைத்த அநீதியை, அமெரிக்காவில் வேலை செய்யும் இந்தியர்களின் சந்தோஷங்களை, மன சஞ்சலங்களை, நட்பை ஒரு சேர அள்ளித் தந்திருக்கிறார். இதற்கு மிக உதவியாய் இருப்பவை நாவல் முழுவதும் பரவிக் கிடக்கும் தினசரி அமெரிக்க வாழ்வைப் பற்றிய மிக இயல்பான விவரங்கள். இதில் புயலால் அதிகம் பாதிப்படையக் கூடிய மின்சாரக் கட்டமைப்பு ஊழியரைக் கதாநாயகன் ஆக்கியிருப்பது புத்திசாலித்தனம் - அதிக தகவல்களைப் போகிற போக்கில் கொடுக்க முடிகிறது. புயலைப் படிக்கத் தொடங்கித் தற்கால அமெரிக்காவைப் பற்றி முழுமையாக படித்த அனுபவம்.
அழகான நடை. ஆனால் சில இடங்களில் தகவல்களைச் சொல்ல வந்த கட்டுரை போன்ற பாராக்கள் அசதி ஏற்படுத்தின. அது போல் இன்னமும் அழுத்தமாக சில வெள்ளை, லத்தீனோ, கறுப்பு அமெரிக்க கதாபாத்திரங்களை உருவாக்கியிருக்கலாமோ என்றும் தோன்றியது. பாஸ்கர் முயலவில்லை என்றில்லை. ஆனால் நாவலில் இருக்கும் அத்தகைய கதாபாத்திரங்கள் கொஞ்சம் மேம்போக்கானவையாகவே எனக்குத் தோன்றின. அதே நேரத்தில் ஆங்கிலத்தில் எழுத்தப்பட்டிருக்கும் சில நீளமான வாக்கியங்களைத் தமிழில் எழுதியிருந்திருக்கலாமோ?
தமிழில் இப்படிப்பட்ட கதைக்களங்கள் அரிது. நிச்சயம் வாசிக்க வேண்டிய நாவல்.

****************
நூலை வாங்க USA நண்பர்களுக்கு கிண்டில் முகவரி- 

Sunday, April 21, 2019

ஓத்தெல்லோ

நான் கல்லூரியில் ஆங்கில இலக்கியம் படித்தவனில்லை. அதனால்  வில்லியம் சேக்ஸ்பியரின் படைப்புகளை ஆழ்ந்து வாசிக்கும் வாய்ப்பு
இதுவரைக் கிடைக்கவில்லை.

இன்று அப்படி ஆர்வத்தோடு அவர்படைப்புகளை வாசிக்க நினைப்பவர்களுக்கு உள்ள பெரிய சிக்கல் மொழி என்றே நினைக்கிறேன். ஏறக்குறைய நானூறு ஆண்டுகள் பழைமையான அந்தப்  படைப்புகளை நேரடியாக அவருடைய மொழியில் வாசித்து புரிந்துகொள்வது கொஞ்சம் சிரமமே.  சமயங்களில் பேராசிரியர்களின் துணைகூட தேவைப்படலாம்.  ஆனாலும், இன்றுவரை ஆங்கிலத்தின் மிகப் பெரும் மொழி ஆளுமையாகவும் ஆதர்சனமாக சேக்ஸ்பியர்  உலகம் முழுவதும் கொண்டாடப்படுகிறார். அவருடைய சானட் எனும் பல செய்யுள்களும் ரோமியோ ஜூலியட், மக்பெத், ஜூலியஸ் சீசர் போன்ற புகழ்பெற்ற பல நாடகங்களும் இன்றும் பெரிதும் சிலாகித்துப் பேசப்படுகின்றன.

சமீபத்தில் அவருடைய ஒத்தெல்லோ நாடகத்தை இன்றைய பொழிப்புரையோடு சேர்ந்து வாசிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.  முன்னிலை பாத்திரங்களாக கறுப்பின மூர் படைத் தளபதி ஒத்தெல்லோவும் அவனது
அழகான இளம் மனைவியாக டெஸ்டிமோனாவும் வருகிறார்கள்.
மேலோட்டமாக பார்த்தால் இனச்சண்டை, நிறச்சண்டைகள் நிறைந்த ஒரு காதல்கதை.  அதில் பொறாமையும் பெண் பித்தும்  ஒருவனை எவ்வாறு அழித்து, மற்றவர்களின் வாழ்க்கையையும் சீரழிக்கும்  என்பதை இயாகோ
எனும் ஒரு சிக்கலான பாத்திரப் படைப்பின் மூலம் மிக அற்புதமாக சொல்லியிருக்கிறார்.  அதுபோல அழகான குடும்பவாழ்வில் மூன்றாம் மனிதனால் கிளம்பப்படும் சந்தேகப்புயல் எப்படி ஒருவனுடைய வாழ்வை  சிதைத்து சின்னாபின்னப்படுத்துகிறது என்பதையும் ஆழமாக சொல்லியிருக்கிறார்.

நாயகி டெஸ்டிமோனாவின் வழியாக கணவனால் வெறுத்து ஒதுக்கப்படும் பெண்களின் மன ஓட்டத்தையும் உணர்வுப்பூர்வமாக கடத்தியிருக்கிறார்.
மற்றபடி அந்த நூற்றாண்டுக்கே உரித்தான பெண்ண்டிமைத் தனமான கண்ணோட்டத்துடன் கூடிய வசனங்களைக் கடந்து பார்த்தால் பல மேற்கோள்கள் சிந்திக்கத் தூண்டுபவை. என்னைக் கவர்ந்த சில

"Unkindness is powerful. His unkindness may kill me, but it will never destroy my love " 

"என்னுடைய நன்மதிப்பை  நீ  திருடினால் செல்வந்தன் ஆவதில்லை,
உண்மையில்  அதனால்  உனக்கு எதுவுமே கிடைக்கப்போவது இல்லை.
ஆனால், அது என்னைப் பரம ஏழை ஆக்குகிறது."

"Guilty speak volumes even when they are silent."

"The winner's always got the last laugh, hasn't he ?."

குடும்பப் பெண்களை விலைமகளாக சித்திரிக்கும் இயாகோக்குளும் அதைக் கேட்டு மனைவியைக் கொலைசெய்யத் துணியும் ஒத்தெல்லோக்களும்  இருக்கும் வரை சேக்ஸ்பியரின்
"ஒத்தெல்லோ" பேசப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கும் என்றே நினைக்கிறேன்.

படங்கள்- நன்றி, இணையம்


Title - No Fear SHAKESPEARE (OTHELLO)
Publisher - A Barnes & Noble Publication

Tuesday, April 16, 2019

நாடாளுமன்ற தேர்தல் - 1989 vs 2019

எங்கள் தொகுதி திருவாரூர். நாகை நாடாளுமன்றத் தொகுதிக்குள் வரும்.  நினைவு தெரிந்தவரை அது மாறி மாறி வலது இடது என தொடர்ச்சியாக கம்யூனிஸ்டு கட்சிகளின் கோட்டையாகவே இருந்து வந்தது.  அதனால் தேர்தலின் பேதெல்லாம் ஓட்டு "அருவா சுத்திக்கா ?, கதிர் அறுவாளுக்கா ?" என்பதே  பிரதான பேச்சாக இருக்கும். தேர்தல் வருகிறதென்றாலே ஊர் அமர்களப்பட்டுவிடும்.  திருவிழா போல கட்சிக்காரர்கள்  கோலாகலமாக கொண்டாடத் தயாராகிவிடுவார்கள். தேர்தலுக்கு இரண்டு மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பே போட்டிபோட்டு எல்லா தெருச் சுவர்களையும் வளைத்து பிடித்து வெள்ளையடித்து முன்பதிவு செய்வது, வாக்காளர்களைச் சந்திப்பது என ஜரூராக களத்தில் இறங்கிவிடுவார்கள். அப்போது சுவர் விளம்பங்களில்  "நாகை நாடாளுமன்ற தொகுதி (தனி)" என்றெல்லாம் எழுதுவார்கள்.  தனித் தொகுதி என்றால்  என்ன எனும் புரிதல் கூட இல்லாத நாட்கள் அவை.

அன்று மக்களிடம் பிரச்சனையைக் கொண்டு செல்ல இன்றுபோல டீவிக்களோ, செல்போன்களோ இல்லாத கால கட்டம். டிவி என்றால்
அரசாங்கத்தின் தூர்தசன் தவிர வேறில்லை. கட்சிகள் பொதுக்கூட்டங்கள், நாளேடுகள், ரேடியோக்கள், சுவர் விளம்பரங்கள், பிட் நோட்டிசுகள், தெருமுனை பிரச்சாரங்களின் வழியாகவே மக்களை நேரடியாக சந்தித்தனர்.

அது தொடர்பான ஒரு சம்பவம் (இதில் அரசியல் எதுவும் இல்லை).  அது 1989 நாடாளுமன்ற தேர்தல் என நினைக்கிறேன். அப்போது தேசிய அளவில் போஃபர்ஸ் பீரங்கி பேர ஊழல், விடுதலைப் புலிகள்-அமைதி படை என மக்கள் அதிருப்தி அடைந்து தேர்தல்களம் பரபரப்பிற்கு பஞ்சமில்லாமல் இருந்த காலகட்டம்.  அப்போது போபர்ஸ் ஊழலை மக்களிடம் கொண்டு செல்ல எதிர்கட்சிகள் ஒரு நூதன யுத்தியைக் கையாண்டனர்.

அவர்கள் செய்தது இதுதான். ஒரு சிறிய பனைமரத்தை வெட்டி பக்கவாட்டில் சற்று சாய்வாக நிறுத்தி இரண்டு புறத்திலும் கார் டயரை சக்கரம் போல வைத்து பக்காவாக பீரங்கியைப் போல செய்துவிட்டார்கள். அங்கே
அட்டகாசமாக ராஜூவின் போபர்ஸ் பீரங்கி தயார்.  அதை நகரின் முக்கிய வீதிகளிலும் தெரு முனைகளிலும் மக்கள் கண்களில் நன்றாக படும் வகையில் கொஞ்சம் உயரமாக பரண் அமைத்து நிறுத்தி வைத்துவிட்டார்கள். அப்படி விரைத்தபடி நின்றிருந்த அந்த பீரங்கிக் குழலின் முனையில் துணி சுற்றி எப்போதும் புகைந்துகொண்டிருக்கும் படி கொளுத்தியும் விட்டிருந்தார்கள்.  நாள் முழுக்க மக்கள் கண்களை உறுத்தும்படி தெருமுனையில் அன்று போபர்ஸ் பீரங்கி ஊழல் புகைந்துகொண்டிருந்தது.

அன்று  இப்படி தான் தமிழகம் முழுவதும் எதிர்கட்சிகள் 
தேர்தல் களத்தில் மக்களை அப்படித்தான் சந்தித்து சிந்திக்க வைக்க வேண்டியிருந்தது. இன்று காட்கள் மாறிவிட்டன.

இணையம், சமூக வலைதளங்கள், காணோலிகள், பல நூறு டிவிகள் என இன்றைய தொழி நுட்ப வளர்ச்சியால் ஒற்றைச் சொடுக்களில் கோடிக்கணக்கான வாக்காளர்களை எளிதாக சென்று சேர்ந்துவிட முடிகிறது. அதனால்  இன்று எதிர்கட்சிகளும் ஊடகங்களும்  மத்திய, மாநில பிரச்சனைகளை, ஊழல் விவகாரங்களை மக்களுக்கு தொடர்ந்து எளிதாக கொண்டு சொல்ல முடிகிறது. மக்கள் மறந்தாலும் அவர்களால் பல பிரச்சனைகளைத் தொடர் விளம்பரங்கள் செய்து நினைவூட்டமுடிகிறது.

இன்று எப்படிதான்  அரசியல் கட்சிகள் எந்தமாதிரியான நூதன யுத்திகளைக் கையாண்டாலும் இறுதியில் ஓட்டு என்பதும் அதன் மூழம் வெற்றி,
ஆட்சியமைப்பது என்பதும் மக்கள் கையில் இல்லை விரலில்தான் இருக்கிறது.  மக்கள் மெளன புன்னகையோடு அரசியல் கட்சிகளின் இந்தக் கலாட்டாக்களை எல்லாம் உன்னிப்பாக கவனித்துக்கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள். அந்த மெளனப் புன்னகையின் உண்மையான அர்த்தத்தை தேர்தல் முடிவு வந்தபின்பே நம்மால் சொல்ல முடியும். காத்திருப்போம்.