Tuesday, October 8, 2019

காந்தி குறித்த முதல் ஆவணப்படம்

அக்டோபர் 2 காந்தி பிறந்த நாள் - காந்தி குறித்து முதன் முதலில் ஓர் ஆவணப்படம் (டாக்குமெண்டரி) வெளியான ஆண்டு 1940. அதைத் தயாரித்து வெளியிட்டவர் ஒரு தமிழர். அவர் "உலகம் சுற்றும் தமிழன்" என அழைக்கப்பட்ட அ.கருப்பன் செட்டியார்.  ஏ.கே. செட்டியார் என்ற பெயரில் அறியப்பட்ட அவர் 1930களிலேயே ஜப்பான், ஐரோப்பா, அமெரிக்கா என உலகம் முழுமையும் சுற்றி திரிந்து தமிழில்  பல பயணக்கட்டுரைகளை எழுதியிருக்கிறார். அவர் குறித்த ஒரு புத்தகத்தை வாசித்துக்
கொண்டிருக்கிறேன்.

அவருக்கு காந்தி மேல் இருந்த அன்பாலும், பக்தியாலும்  காந்தி குறித்த
ஓர் ஆவணப்படம் எடுக்கவேண்டும் எனும் யோசனை வந்திருக்கிறது. ஆனால்,  அந்த யோசனைக்கு அப்போது இந்தியாவில்   அவர் நினைத்தது போல பெரிய ஆதரவு எதுவும் கிடைத்துவிடவில்லை. ஏன் சென்னையில் இருந்த பட தயாரிப்பு நிறுவனங்களே அவருக்கு உதவிசெய்ய முன்வரவில்லை. இது வெளிநாட்டில் படித்த  ஒரு இளைஞனின் கனவு என அவருடைய யோசனையைப் புறந்தள்ளின. அதுமட்டுமல்லாமல்  அது உலக அரங்கில் ஆங்கிலேயர்களின் கை ஓய்கி இருந்த சமயம். காந்தியைப் பற்றிய படம் என்பது ஏகாதிபத்தியத்துக்கு எதிரானதாகக் கருதப்பட்டது. ஆனால் காந்தி மேல் இருந்த அபரிதமான அன்பால் அந்த முழு நீளப்படத்தைத் தானே தனியாக பொருட்செலவு செய்து தயாரிப்பது என  உறுதியானதொரு முடிவை செட்டியார் எடுத்தார். ஏற்கனவே புகைப்படக்கலையில்  ஆர்வம் கொண்டிருந்த அவர் காந்திக்கு நெருக்கமான பல  நண்பர்களை, கட்சிக்காரர்களை ஆர்வமுடன் சந்தித்தார். பிறகு காந்தி குறித்த பழைய செய்திக் குறிப்புகளையும், படத்தொகுப்புகளையும் தேடி கல்கத்தா, பம்பாய், புனே என ஊர் ஊராக பல ஸ்டியோக்களை ஏறி இறங்கத் தொடங்கினார்.

அதுபோல காந்தி குறித்த வெளிநாட்டுப் படக்காட்சிகளைத் தேடி தென் ஆப்ரிக்கா, இங்கிலாந்து, அமெரிக்கா, பிரான்ஸ் எனப் பல நாடுகளைச் சுற்றி திரிந்து சேகரித்திருக்கிறார்.  அதுமட்டுமல்லாமல் காந்தி குறித்து சுமார் 200 புத்தகங்களை வாசித்து பல அரிய தகவல்களையும் திரட்டியிருக்கிறார்.

1937இல் தொடங்கிய இந்தவேலை சுமார் 3 ஆண்டுகள்  கழித்து நிறைவடைந்திருக்கிறது. மொத்தமாக சுமார் 50,000 அடி நீளமுள்ள 
ஓளிபடங்களில் இருந்து 12,000 அடி நீளமுள்ள அந்த ஆவணப்படத்தைத் தயாரித்தார். மிகப் பெரிய நிதி நெருக்கடிக்கிடையிலும் அந்தப்  படத்திற்க்கு  அவர் பலரைத் தேடிப்பிடித்து பின்னணி இசை, பாடல்கள், விளக்க உரை
எல்லாம் சேர்த்திருக்கிறார்.

படத்திற்காக நான்கு கண்டங்களில் சுமார் 1 இலட்சம் மைல் பயணம் செய்திருக்கிறார். உலகம் முழுமையிலும் 30 ஆண்டுகளாக நூற்றுக்கும் அதிகமான கேமாரக்களில் எடுக்கப்பட்டிருந்த காந்தி குறித்த படங்களைச் சேகரித்திருக்கிறார்.  அந்தப் படமே ஒரு தனிப்பட்ட மனிதரின் வாழ்க்கையை அவரது வாழ்வியல் சம்பவங்கள் மூழமாக சித்திரிக்கும்  ஒரு முழு நீளமுள்ள முதல் சரித்திரத் திரைப்படம் எனும் பெயர் பெற்றது.

இந்தியாவில் திரைப்படத்துறையே முழுமையாக வளர்ச்சி அடைந்திராத,
தகவல் தொடர்புகள் பெரிதும் வளராத அந்த நாட்களில் ஒரு தனிமனிதராக இத்தனையும் ஏ.கே செட்டியார் செய்து முடித்திருக்கிறார் என்பதை அறியும் போது இன்று நமக்கு பெரிய மலைப்பாக இருக்கிறது.

இப்படிப் பல சிரமங்களுக்கிடையே அந்த ஆவணப்படம்
தயாரிக்கப்பட்டதோ நெருக்கடியான யுத்த காலம் . காங்கிரஸ் ஆங்கிலேயர்களை எதிர்த்து யுத்தத்தில் கலந்து கொள்ளாமல் யுத்த எதிர்ப்பில் வேறு இருந்தார்கள். அதனால் அந்த சமயத்தில் ஆங்கிலேயர்கள் காந்தி குறித்த இந்தப்படம் வெளியாகுவதை விரும்பவில்லை.  அப்போதைய அரசு அந்தப்படத்தை தணிக்கை (சென்சார்) குழுவுக்கு அனுப்ப பரிந்துரைத்தது.

ஆனால், ஆங்கிலேயர்களின் விருப்பத்துக்கு மாறாக அப்போது தணிக்கைக் குழுவில் இருந்தவர்கள் படத்தில் எந்ததொரு வெட்டும் இல்லாமல்
வெளியிட அனுமதித்தனர். அதனால் கோபம் கொண்ட ஆங்கிலேயர்கள் அனுமதித்த இரண்டு உறுப்பினர்களையும் பதவியில் இருந்து தூக்கியடித்தனர். அப்படிப் பதவி இழந்த இரண்டு உறுப்பினர்கள் பிரபல மருத்துவர் ஏ. கிருஷ்ணா ராவ் மற்றோருவர் இந்து பத்திரிக்கை ஆசிரியர் கஸ்தூரி சினிவாசன்.

இரண்டரை மணி நேரம் ஓடக்கூடிய அந்தப் படத்தில்  காந்தி நேரடியாக தோன்றி பேசுவதுபோல ஒரு காட்சிகூட இல்லை. பலர் பார்த்து பாராட்டிய அந்தப் படத்தை காந்தி கடைசி வரை பார்க்கவேயில்லை.  தயாரிப்பு வேலைகள் முடிந்த பின் அதை வெளியிட முதலில் அரங்க உரிமையாளர்கள் முன்வர வில்லை என பல சுவையான  நிகழ்வுகள் நடந்தேரி இருக்கின்றன.

மகாத்மா குறித்து எடுக்கப்பட்ட அந்த ஆவணப்பபடம் இன்று இந்திய அரசின் உடமையாக இருக்கிறது.

ஐரோப்பாவில் இருக்கும் தங்கத்தால் ஆன தமிழ் ஓலைகள் (10-வது உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாடு-8)


ஜெர்மனியைச் சேர்ந்த நண்பரும் முனைவருமான சு.சுபாஷிணி தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாட்டின் நிறைவு நாள் அன்று "ஐரோப்பிய ஆவணப் பாதுகாப்பகங்களில் உள்ள அரிய தமிழ் ஓலைச்சுவடிகள்" எனும் தலைப்பில் ஓர் ஆய்வுக்கட்டுரையை  வழங்கினார்.


இங்கே சுபாஷிணி பற்றி ஒரு சிறிய அறிமுகம்.  மலேசியாவில் பிறந்து தற்போது ஜெர்மனியில் வசிக்கும் சுபாஷிணி தொழில் முறையில் ஒரு கணிப்பொறியாளர். ஆனால், தமிழ் தொன்மை மீதுள்ள தீராத ஆர்வத்தால்  தமிழ் மரபு அறக்கட்டளை எனும்  அமைப்பை நிறுவி அதன் வழியாக பண்டைய தமிழ்மரபு சார் விடயங்களை (எ.கா. கல்வெட்டுகள், ஓலைச்சுவடிகள்..) மின்னாக்கம் செய்து பலருக்கும் உதவும் வகையில் பொதுவில் வைக்கிறார். (http://thfcms.tamilheritage.org/palmleaves/) இதை  உலகம் முழுவதிலும் உள்ள பல தன்னார்வ தொண்டர்களின் உதவியோடு,
களப்பணி செய்து செயல்படுத்தும் அவருடைய முயற்சி  வாழ்த்துதலுக்கும், பாராட்டுதலுக்கும் உரிய ஒன்று.

நிகழ்வில் சுபா ஐரோப்பிய ஆவணப் பாதுகாப்பகங்களில் பல நூறு ஆண்டுகளாக பாதுகாக்கப்படும் பல அரிய தமிழ் ஓலைச்சுவடிகள் பற்றிய தனது தேடல் குறித்து பேசினார் (நிகழ்வில் இருந்து சில படங்கள் இங்கே).

ஆய்வின் நோக்கம்

தமிழர் தம் தொன்மையை அறியவும், தமிழக வரலாற்றினை அறிந்து கொள்ளவும், தமிழ் மக்களின் சமூக நிலைப்பாட்டினைப் புரிந்து கொள்ளவும் தமிழ் நிலப்பரப்பில் தொடர்ச்சியாக நிகழ்ந்த இலக்கிய, சமய சிந்தனைகளை அறியவும் ஆதாரமாக அமைபவைகளில் ஓலைச்சுவடிகளுக்கு முக்கிய இடம் இருக்கிறது.

அந்த வகையில் தமிழகத்துக்கு வெளியே குறிப்பாக ஐரோப்பிய ஆவணப் பாதுகாப்பகங்களில் இருக்கும் தமிழ் ஓலைச்சுவடிகள் முழுமையாக
ஆய்வுக்கு உட்படுத்த வேண்டும்.

****
தற்போது இலண்டனில் உள்ள பிரித்தானிய நூலகம், பாரீஸ் நகரிலுள்ள பிரான்சு தேசிய நூலகம், கோப்பன்ஹாகனிலுள்ள அரச நூலகம் போன்ற ஆவணக்காப்பங்களில் பாதுகாக்கப்படும் இந்த ஆவணங்கள்
ஐரோப்பியர்கள் தமிழகம் வந்தபோது இருந்த சமூகசூழல் குறித்துப் பேசுகிறன.
மேலும் தங்கம், வெள்ளி, பனை,
காகிதங்களால் ஆன இந்த ஆவணங்களில் தமிழ் எழுத்து வடிவில் மட்டுமன்றி  சில ஐரோப்பியர்கள் தங்கள் கைப்பட உருவாக்கிய  ஓவியங்களுடன்  இருப்பது சிறப்பு என்றும் குறிப்பிட்டார்.

அதுபோல அவர்களால் (ஐரோப்பியர்களால்) 17 நூற்றாண்டு வாக்கில் பல தமிழ் இலக்கிய நூல்கள் ஐரோப்பிய மொழியில்
மொழிபெயர்க்கப்பட்டதைக் குறிப்பிட்ட அவர் திருக்குறள்
லத்தின்,ஜெர்மன், டோய்ச், ஆங்கிலம்,  சுவீடிஷ், பிரெஞ்ச் போன்ற மொழிகளில் மொழிப்பெயர்க்கப்பட்டதையும் மேற்கோள் காட்டினார்.

அதுமட்டுமல்லாமல் தமிழக நிலப்பரப்பில் ஐரோப்பியர்களின் வருகை மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒன்று. அதனால், அவர்களுடைய தமிழக வருகை நம்மில் ஏற்படுத்திய சமூக,சமய, வாழ்வியல் சார்ந்த மாற்றங்கள் ஆய்வு நோக்கில் உற்றுநோக்கப்பட வேண்டும் எனும் கருத்தை இறுதியாக வலியுறுத்தினார்.

தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையில் இணையதள முகவரி - http://www.tamilheritage.org/

Monday, September 30, 2019

மலேசியத் தமிழர்களின் நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் (10-வது உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாடு -7)

மதிய நிகழ்வில் மலேசிய முனைவர் சபாபதி அவர்களுடைய
மலேசியத் தமிழர்களின் நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் குறித்தான ஆய்வரங்கில் கலந்து கொண்டேன்.

அவருடைய ஆய்வின் தலைப்பு - "மலேசியத் தமிழர்களின் நாட்டுப்புறப் பாடல்கள்" - Dr. V. Sabapathy

நோக்கம்-    மலேசிய நாட்டுப்புறப் பாடல்களின் தோற்றம் அதன் பின்னணி ஊடாக மலேசிய மண்ணின் மணம், மக்கள் வாழ்வியலைப் பேசுவது.

நமது சமூகத்தில் பிறப்பில் இருந்து இறப்பு வரை  பாடல்களுக்கு குறிப்பிடத்தகுந்த இடம் இருந்திருக்கிறது.  குறிப்பாக  பாட்டாளிகள் எனும்
உழைக்கும் மக்களின் அன்றாட வாழ்வியல் அனுபவங்களோடு இவைப் பின்னிப் பிணைந்தவை. அந்த வகையில் ஆங்கிலேயர் காலத்தில் தமிழகத்தில் இருந்து  மலேசியக் காடுகளுக்கு கூலிகளாகச் சென்று அங்கேயே நிரந்தரமாக தங்க நேர்ந்தபோது தோன்றியப் பாடல்கள் மலேசிய நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் என வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.

முனைவர் சபாபதி அந்தப் பாடல்களை ஆய்வு நோக்கில் பல கூறுகளில்  மிகச் சிறப்பாக அணுகினார். குறிப்பாக மலேசிய நாட்டுப்புற இலக்கியத்தை ஆய்வு நோக்கில் அணுகி பதிவு செய்ததில் விரிவுரையாளரும் முனைவருமான இரா.தண்டாயுதம் அவர்களுக்கு முக்கிய இடம் இருப்பதைப் பதிவு செய்தார். மலேசிய நாட்டுப்பாடல்களின் தந்தை என்று அழைக்கப்படும் இரா.தண்டாயுதம்  தமிழகத்தில் இருந்து சென்றவர். அவர்  மலேசியப் பல்கலைக் கழகத்தில் பணி செய்த காலகட்டத்தில் இடைவிடாது கள ஆய்வுகள் செய்து, தொகுத்து நாட்டுப் பாடல்களை ஆவணப்படுத்திருக்கிறார். அவர் 1975ன் தமிழுக்கான சாகித்திய அகாதமி விருது பெற்றவர் என்பதையும் இங்கே குறிப்பிட்டாக வேண்டும். அவருடைய "மலேசிய நாட்டுப்புறப் பாடல்கள்" எனும் தொகுப்பு நூல் இந்தத் துறையில் ஓர் ஆவணம் எனக் குறிப்பிட்ட  நண்பர் சபாபதி தான் அவருடைய மாணவர்  என்பதிலும் பெருமிதம் கொண்டார்.

அதுபோல பல நாட்டுப் பாடல்களையும் அவை உருவான சூழல்களையும் விளக்கினார்.
மலேசியச் சூழலில் தனித்துவமாக உருவான இந்தப் பாடல்கள் அந்த எளிய மக்களின் அன்றைய பண்பாட்டு நிலைகள், பழக்கவழக்கங்கள்,
நம்பிக்கைகள், வாழ்வியல் தத்துவங்களைப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறன.

மிகுந்த உணர்ச்சிப்பூர்வமான இந்தப் பாடல்கள் மலேசிய மண்ணில் வறுமையின் பிடியில் சிக்கி இரவும் பகலும் அல்லலுற்ற அப்பாவி மக்களின் வாழ்வியலில் எழுந்தவை. அவை மலேசியத் தொழிலாளர்களின்
அல்லல்களைத் துயரங்களை அடுத்துவரும் தலைமுறைக்குச் சொல்லும் சோக சாட்சியங்களாக எழுந்து
நிற்கின்றன என்பதே உண்மை.

எனக்கு

நாட்டுப் பாடல்கள் எனும் வாய்மொழி இலக்கியம் மேல் என்றும் ஆர்வம் உண்டு.  அதுமட்டுமல்லாமல் மலேசியாவில் வாழ்ந்தவன் என்ற முறையில் மலேசிய தமிழர்கள் குறித்தும் அவர்களுடைய வாழ்வியல் குறித்தும் நிறைய தெரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்திருக்கிறேன். அந்தவகையில் இந்த நிகழ்வு நெஞ்சுக்கு நெருக்கமாக அமைந்தது.

மாநாட்டில் அறிமுகமான மலேசிய நண்பர் சபாபதி அவர்களைத்  தனியாக சந்தித்து உரையாடும் நல்ல வாய்ப்பும் கிடைத்தது. தமிழக இலக்கியச் சூழல்,
மலேசியத் தமிழர்கள் குறித்த பல விசயங்களைப் பேசினோம். என்னுடைய வனநாயகன் நாவலைப் பெற்றுக்கொண்டவர் கிடைத்த மிகக்  குறுகிய இடைவெளியில் வாசிக்கத் தொடங்கி பாராட்டினார். அவருக்கு எனது நெஞ்சார்ந்த அன்பும், நன்றியும்.



Saturday, September 21, 2019

பெண்களின் "ஐம்பால்" குறித்து (10-வது உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாடு -6)

சிகாகோ உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாட்டின் முந்தைய பதிவு (5) இங்கே

ஞாயிறு அன்று நடந்த காலை நிகழ்ச்சிகளில்  இது கடைசி அமர்வாக இருந்தது.

ஆய்வின் தலைப்பு - "தமிழர் கலைகளில் ஒப்பனைக் கலை குறித்த ஓர் ஒப்பனை வடிவமைப்பாளரின் வாழ்வியல் அனுபவக் கட்டுரை" - சரஸ்வதி விஜயகுமார்

இன்று உலகெங்கும் கோலோச்சிக் கொண்டிருக்கும் ஒப்பனைக் கலை ஆயகலைகள் அறுபத்து நான்கில் ஒன்று. அதற்கான தடங்களைத் தமிழ் இலக்கியங்களில் தேடுவதே இந்த ஆய்வின் நோக்கம்.

குறிப்பாக மேக்கப் எனும் ஒப்பனை, உடை, நகை அலங்காரக் குறிப்புகளை மேற்கோள் காட்டி பேசிய ஆசிரியர் தொழில் முறையில் ஓர் ஒப்பனைக் கலைஞர்.
நகைகளைப் பற்றி பேசிய அவர் கழுத்தணி,  கையணி, விரலணி,  தோளணி,மார்பணி, இடையணி, காலணி என அன்று புழக்கத்தில் இருந்த பல அணிகலன்களைச் சுட்டிக்காட்டினார். சங்ககால இலக்கியத்தில் குறிப்புகள் இன்றி இன்றைய பயன்பாட்டில் இருக்கும் அணிகலன்கள் குறித்த கேள்விக்கு மங்கலநாண் எனும் தாலி , மூக்குத்தி என்று பதில் சொன்னார்.

அதுபோல தமிழகத்தில் உதட்டில் நகையணிந்து அலங்கரிக்கும் பழக்கம் குறித்த கேள்விக்கு 'இல்லை' என பதில் அளித்தவர், அது சீனர்களின் பழக்கமாக இருக்கலாம் என்றார்.








கூடவே  முகம், கண், நுதல், உதடு, விரல் நகங்கள், உள்ளங்கை (மருதாணி),
கூந்தல் போன்ற ஒப்பனைகள் குறித்தும் பேசினார்.

நிகழ்வில்  "ஐம்பால்" எனும் புதிய சொல் எனக்கு அறிமுகமானது. நாம் பள்ளியில் ஆண்பால், பெண்பால், பலர் பால்,ஒன்றன்பால், பலவின் பால் எனப் பால் இலக்கணம் படித்திருக்கலாம். அதற்கும் பெண்களின் கூந்தலுக்கும் என்ன தொடர்பு எனும் தேடுதலில் இறங்கிய போது  "ஐம்பால்"  என்பது ஐந்துவகையான சிகை அலங்காரம்  என்றும். சிலர் "ஐம்பால்" என்பது கூந்தலின் ஐந்து பண்புகளைச் சொல்கிறது என்றும் வாதிடுவது தெரியவந்தது.

உண்மையில் "ஆய கலைகள் அறுபத்து நான்கினையும் ஏய உணர்விக்கும் என் அம்மை.." என கலைமகளை வேண்டி உருகினாலும் நமது சமூகத்தில் அனைத்து கலைகளுக்கும்  சம அந்தஸ்து இல்லை என்பதே உண்மை.  குறிப்பாக முடி திருத்துவது, ஒப்பனை போன்ற கலைகளுக்கு. இத்தனைக்கும் கூந்தல் எனும் முடி பற்றி  புராணங்களிலும் இலக்கியங்களிலும்  நம்மிடம் பல குறிப்புகள் குவிந்துகிடக்கின்றன.

அன்று பெண்களின் அழகில் கூந்தலுக்கு மிக முக்கியப் பங்கு இருந்திருக்கிறது. மயில் தோகை, கருமேகம், அருவி... என்றெல்லாம்
கூந்தல் புலவர்களால் நறுமணம் மிகுந்த மயக்கம் தரும் ஒன்றாக ஆராதிக்கப்பட்டிருக்கிறது அவ்வளவு ஏன் கடந்த சில தலைமுறை வரைக் கூட ஆண்கள் கொண்டயிடுவது (குடுமி) நம்மிடம் மிகச் சாதாரணமாக இருந்தது.  அந்த காலத்தில் கொடிகட்டிப் பறந்த தியாகராஜ பாகவதரைப் பார்த்து  "பாகவதர் மாதிரி முடிவெட்டணும்.." என பலர் திரிந்தது நமக்குத்
தெரிந்த ஒன்றுதான்.

அதுபோல ​பெண்களின் கூந்தலுக்கு இயற்​கையில் மணம் உண்டா? இல்​லையா? எனும் சந்தேகம் பாண்டிய மன்ன்னுக்கு வந்ததாகவும் அதைத் தீர்க்கும் வகையில் சிவனே வந்து கவிதை எழுதி தீர்த்ததாக திருவிளையாடல் படத்தில் ஒரு கதைப் பின்னப்பட்டிருக்கும். அதுபோல மகாபாரதத்தில்
அவமானப்படுத்தப்பட்ட பஞ்சாலி அதற்கு பதிலடியாக துச்சாதனனின் மார்பு குருதியை தன் கூந்தலில் பூசும் வரை தன் கூந்தலை முடியேன் என சபதமிட்டார் என பல குறிப்புகள் நம்மிடம் இருக்கின்றன.

இந்த ஐம்பால் எனும் சொல்லில் பெண் கூந்தலின்  ஐந்து பண்புகள் அடங்கி இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். அவை 1. கருமை, 2. நெடுமை, 3.மொய்ம்மை (அடர்த்தி), 4.மென்மை, 5.அறன்மை (வெள்ளம் வற்றிய ஆற்று மணலில்  செறிவு படிந்திருப்பது போன்ற தோற்றம்) .

சிலர் , ‘ஐ’ வியப்பு ஆகும் என்பது தொல்காப்பியம் தரும் சூத்திரம். அதனால் ஐம்பால் வியப்புக்குரிய கூந்தல் ஒப்பனை என்றும் சிலர் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.  இப்படி என்றும்  பெண்களில் கூந்தல் என்றாலே ஐயம் தான் போலிருக்கிறது.

மாதொருபாகன் - One Part Woman

தமிழ் வாசகர்களுக்கு தனியாக அறிமுகம் எதுவும் செய்ய தேவையில்லாத புத்தகம் பெருமாள் முருகனின் மாதொருபாகன்.  இதற்குக் கிடைத்த எதிர்மறை விளம்பரமே  இன்று அதன் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புக்கு உதவியிருக்கிறது. 

மாதொருபாகனை பிளாக் கேட் எனும் நியூயார்க் நிறுவனம் One Part Woman (ஒன்பார்ட் உமன்) எனும் பெயரில் மொழிபெயர்ப்புச் செய்து வெளியிட்டிருக்கிறது. 2018 அக்டோபரில் வெளியான இந்தப் புத்தகம் உள்ளூர் அமெரிக்க நூலகம் வழியாக சென்ற வாரம்  கைகளுக்கு கிடைத்தது.  அனிருத்தன் வாசுதேவன் எனும் அன்பர் தமிழில் இருந்து ஆங்கிலத்துக்கு மொழிபெயர்ப்பு செய்திருக்கிறார்.

கதையைப் பற்றி தேவைக்கு அதிகமாகவே
பலர் பேசிவிட்டதால் அதற்குள் போகத்தேவையில்லை. ஆனால், மொழிபெயர்ப்பு குறித்து கொஞ்சம் பேசலாம். 

நம்மிடம் நல்ல மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் இல்லை அது தமிழின் மிகப்பெரிய சாபக்கேடு எனும் கருத்தை எழுத்தாளர் சாருநிவேதிதா பலமுறை தனது கட்டுரைகளில் புலம்பியிருக்கிறார். அதில் ஒரளவு உண்மை இல்லாமலும் இல்லை.

தமிழில் சிந்திப்பவர்கள் ஆங்கிலத்தில் (மற்ற மொழியில்) நேரடியாக எழுதினாலும் அது பெரும்பாலும் ஆங்கில வாசகர்களின் வரவேற்ப்பைப் பெற்றுவிடுவதில்லை. காரணம் மொழிவளம். குறிப்பாக மேற்குலக வாசகர்களைக் கவர அவர்களுக்கு அணுக்கமான மொழிநடையுடன் சரியான சொற்பிரயோகங்களையும் கடைபிடிக்கவேண்டியிருக்கிறது.
(இந்தியாவில் ஆங்கில வாசிப்பு பற்றி தனியாக பேசவேண்டும்)

அந்நிய படைப்புகள் அப்படியே ஒரளவு சரியாக ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு செய்யப்பட்டாலும் கிழக்காசிய எழுத்தாளர்களின் மொழி நடை என்பது வேறாகவே இருக்கிறது.  உண்மையில் அந்த நடையே அவர்களை அசல் படைப்பில் இருந்து வித்தியாசப்படுத்தியும் காட்டுகிறது.  அது
மட்டுமல்லாமல் கிழக்காசிய எழுத்தாளர்கள் மேற்குலக வாசர்களைக் கவர அவர்களுக்கு நல்ல எழுத்துநடை தேவை என்பதைத் தாண்டி கலாச்சாரம், கதைக்களம், சிந்தனை என பல தளங்களில் அவர் தங்களது தனித்துவத்தை நிறுவ வேண்டியிருக்கிறது.

அதனாலேயே உலகப் புகழ்பெற்ற ஜப்பானிய எழுத்தாளர் முரகாமி மேற்கத்திய வாசகர்களைக் கவரவே எழுதுகிறார் எனும் வகையில் அவருடைய எழுத்து too ‘Western’ எனும் விமர்சனம் முன்வைக்கப்படுகிறது.

அதுமட்டுமல்லாமல் மொழிபெயர்ப்பில் வட்டார வழக்கை கொண்டுவருவது சாத்தியமில்லாத ஒன்று. (பக்கம்-146) 'Mapillai, now we can go out for a while, can't we? ' என்ற வரி  'மாப்ள.. நாம போயிட்டு மெதுவா வரலாமில்ல, உனக்கொன்னும் அவசரமில்லயே' என்பதன் மொழிபெயர்ப்பு. இதில் மாப்ள என்பது வாசகர்களின் ஊகத்திற்கு விடப்படும்.  அதுபோல 'ஆனால், அன்றைக்குபோல மோசமான உறவு என்றும் நடந்ததில்லை'.  என்பது ஆங்கிலத்தில் 'The sex they had that night was the worst they had ever' என்றிருக்கிறது.  இது மேலோட்டமாக சரி எனத் தோன்றினாலும் அமெரிக்க வாசகர்களுக்கு இதைப் புரிந்து கொள்வதில் சிரமம் இருக்கும்.

இப்படி மாதொருபாகனின் மொழிபெயர்ப்பு நேரடியாக ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்டது போல இல்லாவிட்டாலும் உறுத்தாத எளிய நடையில் மொழி பெயர்க்கப்பட்டிருக்கிறது. அந்த வகையில் ஆசிரியருக்கு வாழ்த்துகள்.


தலைப்பு:One Part Woman
ஆசிரியர்:Perumal Murugan
பக்கங்கள்: 288
வெளியீடு: Grove Press, Black Cat (October 9, 2018)
ISBN: 0802128807
விலை:$10.87

Friday, September 6, 2019

தொல்காப்பியர் காலத்தில் இருந்த அடிமைகள் (10-வது உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாடு -5)

இதன் முந்தைய பதிவு இங்கே..

சூலை 7, ஞாயிற்றுக் கிழமை காலையில் கலந்துகொண்ட இரண்டாவது நிகழ்வு

2. ஆதிச்சநல்லூர், பொருந்தல், கீழடி ஆகிய இடங்களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட அகழாய்வுச் சான்றுகளும் பழங்காலத் தமிழர் நாகரிகமும் - Dr. Mrs.S.Sridas

ஆய்வின் நோக்கம்-  மேலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள அகழாய்வில் இருந்து பண்டைய தமிழர் நாகரிகத்தை  பொருளாதாரம், சமூகம், அரசியல் கண்ணோட்டத்தில் ஆய்வு செய்தல்

தமிழ் நாட்டின் மிகப் பழைய நாகரிகம் குறித்து அறிய உதவும் மூன்று
முக்கிய தொல்லியல் களங்கள் குறித்து பேசினார்கள்.

1. ஆதிச்சநல்லூர்- இது தூத்துக்குடி மாவட்டம் திருவைகுண்டம் வட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.

2. பொருந்தல்-  இது கோயில் நகரமான பழனிக்கு தென்மேற்கே உள்ள சிறிய ஊர்.

3. கீழடி - மதுரைக்குத் தென்கிழக்கில் 12 கி.மீ தொலைவில் இருக்கிறது. இது வைகை ஆற்றங்கரையில் உருவான தமிழர்கலாச்சாரத்தை வெளிக்கொணர்கிறது. சிகாகோவில் நடைபெற்ற முப்பெரும் விழாவின் மையக்கருத்தே
” கீழடி நம் தாய் மடி”  என்பதாகும்.

விழா அரங்கில் கீழடி தொன்மைக்கு வலு சேர்க்கும் வகையில் பல படிங்களையும், ஆவணங்களையும் காட்சிப்படுத்தியிருந்தனர். சில புகைப்படங்கள் இங்கே.

அமர்வில் பகிரப்பட்ட சில தகவல்கள் :

வாணிபத்தை உள்நாட்டு, வெளிநாட்டு வாணிபம் எனப் பிரித்து கி.மு 1000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தமிழர்கள் கடல் வாணிபத்தில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள்.


அப்போதைய முக்கியமான துறைமுகங்கள்- முசிறி, கொற்கை,  பட்டினம் (மாமல்லபுரம்), காவிரிப்பூம்பட்டினம். அவற்றுக்கும் மேலை நாடுகளுக்கும் கடல் வழி இருந்த தொடர்புகள்.

பண்டைய புகழ்பெற்ற வணிக நகரங்கள் - காஞ்சி, கடல்மல்லை, அரிக்கமேடு, தகடூர், செங்கம், கொடுமணல்,மதுரை, அழகன்குளம்.




தொல்காப்பியர் காலத்திலேயே தமிழகத்தில் அடிமைகள் வாழ்ந்திருந்தார்கள் என்பது கேள்விப்படாத புதிய தகவலாக இருந்தது. அதற்குச் சங்ககால இலக்கியத்தரவுகளும் இருக்கிறதாம்.

இதற்கு ஆதிச்சநல்லூர் அகழ்வராய்ச்சியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட வெளிநாட்டவரின் மண்டைஓடு வலுசேர்க்கும் என நினைக்கிறேன்.

அதுபோல  ஆதிச்சநல்லூர், பொருந்தல்
அகழ் ஆய்வின்போது கண்டெடுக்கப்பட்ட மக்கிய நெல்
ஆதாரம் இப்போது இந்திய வரலாற்றையே மாற்றி எழுதவேண்டிய நிர்ப்பந்தத்தை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது.

அதுபோல மண்பாண்டங்களில் உள்ள பிராமி எழுத்துகள் தமிழின் தொன்மையைக் காட்டுகிறது.







மக்கள் வாழ்விடம் பற்றிய புரிதல்கள்









பொருந்தல் குறித்து..








"தமிழர் கலைகளில் ஒப்பனைக் கலை குறித்த ஓர் ஒப்பனை வடிவமைப்பாளரின் வாழ்வியல் அனுபவக் கட்டுரை " - அடுத்த பதிவில் (6)

ஹரிக்கேன் டோரியன்

ஹரிக்கேன் டோரியனுக்கு பிறகு முகநூல் உள்பெட்டிக்கு வந்து அன்போடு நலம் விசாரித்த அனைத்து நண்பர்களுக்கும் நன்றி. நாங்கள் குடும்பத்தோடு நலமாக இருக்கிறோம்.  ஆமாம், இந்த ஆண்டு ஃபிளாரிடா தப்பித்தது.

ஆனால், ஹரிக்கேன் டோரியன் (Dorian) அசுரபலத்தோடு அட்லாண்டிக்கின் பஹாமாஸ் தீவைத் தாக்கி இருக்கிறது. கேட்டகிரி- ஐந்து ( >250 கி.மீ)
வேகத்தோடு கரையைக் கடந்த பேய் காற்று  பலத்த உயிர் சேதத்தையும் பொருட்சேதத்தையும் ஏற்படுத்தி இருக்கிறது. சுற்றுலாவை நம்பி இருக்கும் அந்தத் தீவிற்க்கு இது பேரிடியாக இருக்கும். மக்கள் உணவு,குடிநீர் போதிய மருத்துவ வசதி இன்றி தவிக்கிறார்களாம்.

அதிஷ்டவசமாக அங்கிருந்து  ஃபிளாரிடாவுக்குள் நுழையாமல் டோரியன்
கடல்வழியாகவே அமெரிக்காவின் வடகிழக்கு கடற்கரையோர மாநிலங்களை நோக்கி  இப்போது நகர்ந்துகொண்டிருக்கிறது.

ஹரிக்கேன் நேரடியாக  ஃபிளாரிடாவுக்குள் சூராவளியாக நுழையா விட்டாலும் கடந்த இரண்டு நாட்களாக தொடர்ந்து கனமழை  இருந்தது.
கடற்கரையோரங்களில் புயல்காற்றின் வேகத்தையும் எங்களால் உணர

முடிந்தது.  முன்னெச்சரிக்கையாக பள்ளிகளுக்கும், நிறுவனங்களுக்கும் விடுமுறை அறிவித்திருந்ததால் பெரிய குழப்பமில்லாமல் இருந்தது.

மழையில் நனைந்தபடியே திங்கள் கிழமை குடும்பத்தோடு கடற்கரைக்கு போய் பார்த்தோம்.  இதுவரைப் பார்த்திராத ஆக்ரோசமான சீற்றத்தோடு கடல் அலைகள் பொங்கி உயர்ந்து எழுந்தன.  வெள்ளை வெளேரேன உயர்ந்த அந்த அலைகளின் உயரம் பதினைந்து இருபது அடிக்கு குறைவில்லாமல் இருக்கும்.

புயலால் மின்சாரம் இழந்த 1 இலட்சம் வாடிக்கையாளர்களுக்கு மின்சாரத்தை மீட்டெடுக்கும் பணிக்கு கடந்த  இரண்டு நாட்களாக
தொழில்நுட்ப உதவி செய்துகொண்டிருந்தேன். அடுத்த  ஹரிக்கேன் சீசன் வரும் வரை நிம்மதியாக இருக்கலாம் என நினைக்கிறேன். இங்கு ஹரிக்கேன் சீசன் ஜூன் 1 முதல் நவம்பர் 30 வரை.

படங்கள்- நன்றி இணையம்

Friday, August 30, 2019

திருநெல்வேலி திருடர்கள்

திருநெல்வேலி அருகே முதியவர்கள் இருவர் திருடர்களை  விரட்டயடிக்கும் வீடியோவை பல நண்பர்கள் பகிர்ந்திருந்தனர்.  தற்போது அந்த வீடியோ வைரலாகி வீரத்தம்பதிகளுக்கு பாராட்டுகள் குவிகின்றன என்பதையும் கேள்விப்பட்டேன்.

இப்படி ஆயுதங்களுடன் தாக்க வந்தவர்களைத் தீரத்தோடு போராடி ஜெயித்தவர்கள் பாராட்டப்பட வேண்டியவர்களே. ஆனால், உணர்ச்சி வேகத்தில் அவர்களைப் பாராட்டும் அதே வேளையில் இது போன்ற சம்பவங்களுக்கு பின்னால்  இருக்கும் ஆபத்து பற்றியும் கொஞ்சம் யோசிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

கொஞ்சம் நிதாமாக பேசுவோம். உண்மையில் இதுபோன்ற சம்பவங்கள்  எதிர்பாராமல்  எந்தவொரு அவகாசமும் இல்லாமல் நடப்பவை.  யோசிக்க
போதிய நேரம் கிடையாது. அதனால் பெரும்பான்மையானவர்களுக்கு அந்த பதற்றத்தில் என்ன செய்வது, எப்படி எதிர்வினையாற்றுவது என்பது பிடிபடாது. அந்தப் பதற்றத்தையும் குழப்பத்தையும் பயன்படுத்தியே  முன் அனுபவம் உள்ள திருடர்கள்  நினைத்ததை முடித்துக்கொள்வார்கள். அந்தச் சமயங்களில் உடமையாளர்கள் ஒத்துழைக்காமல் தாக்க முற்பட்டாலோ இல்லை பிடிக்க முற்பட்டாலோ அவர்கள்  கொலை கூட செய்யக் தயங்கமாட்டார்கள் என்பதே நிதர்சனம்.

இப்படி கொஞ்சம் மாற்றி யோசித்து பார்க்கலாமே.  திருட வந்தவர்களுக்கும் உடமையாளர்களுக்கும் நடந்த சண்டையை ஒருமுறை அதில்  ஒருவர்  முதியவரின் பின்னால் வந்து  கழுத்தை பலங்கொண்ட மட்டும் இறுக்குகிறார். மற்றோருவர் பெண்மணியிடம்  ஆக்ரோசமாக அருவாளை வீசுகிறார். இந்தப்போராட்டத்தில் யாரேனும் ஒருவர் படுகாயமடைந்திருந்தால் இல்லை நடக்கக்கூடாதது நடந்திருந்தால் என்ன சொல்லி இருப்போம் ? "எதுக்கு இந்த வேண்டாத வேலை, போனா போகுது காசு தானே, போனா சம்பாரிச்சுகலாமே" என்றுதானே ?. இல்லை திருடனே கொல்லப்பட்டிருந்தால். இன்றைய சூழலே சுத்தமாக மாறி இருந்திருக்குமே ? அந்த வீடியோவை சகஜமாக வெளியாக அனுமதித்திருப்பார்களா ?  இல்லை தற்காப்புக்காக செய்தோம் என உடமையாளர்கள் நிம்மதியாக  வீட்டில் இருந்துவிட முடியுமா  என்ன ? அந்த அளவுக்கு குடிமக்களுக்கு அனுசரணையான சட்டதிட்டங்கள் நம்மிடம் இன்று இருக்கின்றனவா என்ன ?

அதனால், உடமைகள் முக்கியம்தான் அதைவிட பாதுகாப்பு அதிமுக்கியம் என்பதை நான் வலியுறுத்த விரும்புகிறேன். தற்காப்பு  எனும் பெயரில் யாரும்   சாகச செயலில் இறங்காமல் இருப்பதே நல்லது.

அரசு வீரத்தம்பதியினருக்கு விருது வழங்கும் அதே வேகத்தை ஏன் அதைவிட கூடுதல் வேகத்தை இதுபோன்ற சமூகவிரோதிகளைப் பிடித்து தண்டனை பெற்றுத் தருவதில் காட்டவேண்டும்.  இதுபோல நேற்று சென்னையில் காதலியுடன் மோட்டார் சைக்கிளில் வந்து செல்போனைத் 
பறித்து சென்றவனைப் பிடித்து விசாரித்திருக்கிறார்கள். காரணம் கேட்டால் "காதலியின் பரிட்சைக்கு பணம் காட்ட காசில்லை" என்றானாம்.
அது எந்த அளவு உண்மை எனத் தெரியவில்லை.  ஆனால், பெருகிவரும் வழிப்பறி,  திருட்டு கொள்ளை போன்ற சமூகவிரோத செயல்களுக்கு குடி, போதை, சமூக ஏற்றத் தாழ்வு, வேலைவாய்ப்பின்மை என பலகாரணங்களைச் சொல்கிறார்கள் . உண்மை காரணங்களைக் கண்டுபிடித்து சீர் செய்யவேண்டியது அரசின் கடமை.

உதாரணமாக தமிழகத்தில் கடந்த பத்து ஆண்டுகளில் பதிவு செய்யப்பட்ட சமூகவிரோத வழக்குகள் எத்தனை. அது முந்தைய பத்தாண்டுகளைவிட எத்தனை மடங்கு அதிகம் போன்ற உண்மை  தரவுகளை வெளிப்படையாக
தவறில்லாமல் வெளியிடவேண்டும். அதை நீண்டகால நோக்கில்  களைய என்ன வழி என்பதையும் யோசிக்கவேண்டும். அதை விடுத்து வெகுஜன மக்களைத் கையில் தடி எடுக்கச் சொன்னால் அது காலப் போக்கில் பல புதிய பிரச்சனைகளுக்கு  வழிவகுத்துவிடும். அது  அனுமனின் வாலில் வைத்த தீ போல மோசமான பின்விளைவுகளையே ஏற்படுத்தும்.

Wednesday, August 21, 2019

மதுரையில் ஓடிய கடல் (10-வது உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாடு -4)

இதன் முந்தைய பதிவு இங்கே..

சூலை-7 ஞாயிற்றுக் கிழமை 10-வது உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாட்டின்
இறுதி நாளாக இருந்தாலும். ஒரு விதத்தில் பிரகாசமான நாளாக இருந்தது.

தொடர்ச்சியாக மூன்று நாட்களாக அமெரிக்கப் பேரவை விழா, சிகாகோ தமிழ்ச்சங்க பொன்விழா, தொழிற் முனைவோர் கூட்டமைப்பு
என கோலகலமாக அரங்கங்களில் களைகட்டியிருந்த மக்கள் கூட்டம்
அன்று குறைந்து தமிழ் அறிஞர்களுக்கு பூரணமாக வழிவிட்டிருந்தது.

அதுபோல மற்ற நாட்களைப் போல உணவுக்காக நீண்ட வரிசையில்
காத்திருக்க வேண்டிய நெருக்கடியும் அன்று இல்லை என்பதையும் ஒத்துக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். குறிப்பாக காலை உணவு நேரம்
தமிழகத்தில் இருந்து வந்த பல விருந்தினர்களுடன் நெருக்கடி இன்றி
உரையாட வாய்ப்பாக இருந்தது. பேராசிரியர் ஞானசம்பந்தம், மருத்தவர் சிவராமன், எழுத்தாளரும், பதிப்பாசிரியருமான லேனா தமிழ்வாணன், இசையமைப்பாளர் ஜேம்ஸ் வசந்தன், கவிஞர் சல்மா, பாடகர் சீர்காழி சிவசிதம்பரம், மக்கள் சிந்தனைப் பேரவை ஸ்டாலின் குணசேகரன் பலரைச் சந்தித்து உரையாட முடிந்தது.

காலை அமர்வுகள் 8:30 மணி முதல் 11:45 மணி வரை ஏற்பாடாகி இருந்தன. அந்த அமர்வுகளில் மொத்தமாக 17 ஆய்வுக்கட்டுரைகள் முன்வைக்கப்பட்டன.  இணை அமர்வு எனும் நேர நெருக்கடி இருந்ததால் முன்பே திட்டமிட்டு விருப்பமான சில  ஆய்வுக்கட்டுரைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து வைத்திருந்தேன்.

அதுமட்டுமில்லாமல் ஆய்வரங்குகள் அடுத்தடுத்து இருந்ததால் பார்வையாளர்கள் தயக்கமின்றி ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட அரங்குகளுக்குச் சென்று விருப்பமானவற்றைத் தேர்தேடுத்தார்கள். காலையில் நான் கலந்து கொண்ட ஆய்வரங்கங்கள் புகைப்படங்களுடன்..

1. "Unfurling the mysteries behind ancient port city Poompuhar and understanding the socio-cultural evolution of the Tamils" -  Dr. SM. Ramasamy / Dr. Saravanvel

ஆய்வின் நோக்கம்-  பண்டைய துறைமுக நகரமான பூம்பூகாருக்குப் பின் உள்ள மர்மங்களை அவிழ்த்து, தமிழர்களின் சமூக-கலாச்சார பரிணாமத்தைப் புரிந்துகொள்வது.

முதலில் கடல்கோள் (கடல் நீர்மட்ட உயர்வு) நிகழ்வால் இன்றுவரை  பூம்புகாரின் உண்மையான வயதைக் கணக்கிடுவது மர்மமாகவே தொடர்வதாக சொன்னவர்கள்.
பிறகு பழைய புகார் இன்றைய பூம்புகாரில் இருந்து  தள்ளி 30 கீ.மீ தூரத்தில்
கடலுக்குள் இருப்பதாக பல தரவுகளை முன்வைத்தனர். பிறகு பூம்புகார் குறித்த இலக்கியச் சான்றுகளைத் தாண்டி அறிவியல் பூர்வமான
சான்றுகளைத் தேடி கடலுக்கடியில் திட்டமிடப்பட்டுள்ள, நடைபெறும்  ஆராய்ச்சி பற்றியும் விளக்கினார்கள். அதுபோல பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் பண்டைய மதுரையில் கடல் ஓடியது. ஒரு காலத்தில் காவேரி சென்னை வரைப் பாய்ந்தது என்பது போன்ற தகவல்களைக் குறிப்பிட்டார்கள்.

முக்கியமாக பூம்பூகாரைக் கண்டடைவதற்கு பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக நடைபெற்ற பூகோள மாற்றங்களை மிகச் சரியாக கணிப்பது அவசியம் எனும் கருத்தை முன்வைத்தார்கள். இருந்தாலும் தமிழர்களின் அடையாளம் சிலப்பதிகாரம், பத்தினி தெய்வம் கண்ணகி என்றெல்லாம் பெருமை கொள்ளும் நாம் இதுவரை ஏனோ முறையான அறிவியல்பூர்வமான ஆராய்ச்சிகளை (for physical evidence) மேற்கொள்ளாமல் இருப்பதை நினைத்து நாம் ஆதங்கப்படுவதைத் தவிர வேறுவழி இல்லை.







ஆதிச்சநல்லூர் அகழ்வாய்வுச் சாற்றுகள் குறித்து அடுத்த பதிவில்...

Tuesday, August 13, 2019

அமெரிக்கத் தமிழ் பண்பலையில் நேர்காணல்

அமெரிக்கத் தமிழ் பண்பலையின் (US Tamil FM ) வானோலிக்கு தந்த நேர்காணல் எனக்கு ஒரு புதிய அனுபவமாக இருந்தது. எழுதுவது என்பது ஒரு கலை என்றால் பேசுவது இன்னொரு கலை.   இரண்டுக்கும் முறையாக பயிற்சி தேவைப்படுகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

எழுத்தும் பேச்சும் இரண்டும் இரு வேறு உலகங்களாக இருக்கின்றன.
எழுத்தில், சிந்தித்து பல மணிநேரங்கள் மெனக்கெட்டு மீண்டும் மீண்டும் திருத்தி எழுதிய கட்டுரையைப் பேச்சில் எளிதாக 5 நிமிடங்களில் கேட்பவர்களுக்கு கடத்திவிட முடிகிறது.   எழுத்தில் சொற்களின் தேர்வு, நடை என்றால் பேச்சில் குரலும், போதிய இடைவெளி விடுவதும் சேர்ந்து கொள்கிறது. ஆனால், எழுத்தில் இருக்கும் கட்டட்ற சுதந்திரம் பேச்சில் இல்லை. குறிப்பாக பதற்றம். சொல்லவந்த விசயம் சரியாக சொல்லப்பட்டதா கேட்பவர்களால் சரியாக புரிந்துகொள்ளப்பட்டதா என எழும் அந்த சந்தேகம் இயல்பானதே.

பேச்சில் இருந்துதான் எழுத்து தோன்றியிருக்க வாய்ப்பிருந்தாலும் எழுத்தில் கேலோச்சிய ஒரு சில எழுத்தாளர்களே மேடைப் பேச்சிலும்  பரிமளித்திருக்கிறார்கள். ஜெயகாந்தன், சுஜாதா பேசிக் கேட்டவர்களுக்கு இது தெரிந்திருக்கும். அதற்கு மொழி கூட ஒருவித தடையாக இருந்திருக்கலாம். கொஞ்சம்  இதில் உள்ளே நுழைந்து பார்த்தால் எழுதுவதும் பேசுவதும் மூளையின் வெவ்வேறு பகுதிகளிலிருந்து வருவதாக சொல்கிறார்கள். ஒரு ஆய்வில் பக்கவாதம் பாதிக்கப்பட்ட சிலரிடம் ஒருவன் ஓடும் படத்தைக் காட்டியபோது "அவன் ஓடுகிறான்" எனச் சரியாக சொன்னவர்கள் எழுதும் போது "அவன் ஓடுகிறது" என தவறாக எழுதினார்களாம்.

நாம் விசயத்துக்கு  வருவோம். வானொலி நிகழ்ச்சி கேள்வி பதில் என்பதனால்  மேடைப் பேச்சு போல் பெரிய முன் தயாரிப்புகள் எதும் தேவைப்படவில்லை. பதில் இயல்பாக இருக்கவேண்டும் என்பதை மட்டும் யோசித்து வைத்திருந்தேன். மற்றபடி எதிர்முனையில் இருந்த தொகுப்பாளர் மனோ எஃப்எம் பாணியில் சரளமாக பேசினார். நான் சிக்கலில்லாத எளிய பதிலை யோசித்து பேசியதாகவே நினைக்கிறேன். நீங்களே கேளுங்கள்.

நேர்காணல் ஒலிப்பதிவின் இணைப்பு:


(https://youtu.be/ZLSp0mR9OBA)
நன்றி  R.J.மனோ

Saturday, August 10, 2019

தமிழில் மெய்யியல் கொள்கைகள் (10-வது உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாடு -3)

முந்தைய பதிவு.

10-வது உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாட்டின் ஆய்வுக்கட்டுரைகளைப் பார்ப்பதற்கு முன்பு சில தகவல்கள்.

மாநாட்டிற்கென உலகம் முழுவதிலும் இருந்து பல
பல்கலைக்கழகங்கள், தமிழ்ஆர்வலர்கள் என பலநூறு ஆய்வுக்கட்டுரைகள் வந்ததாக சொன்னார்கள்.

அதன்படி, "தமிழினம், தமிழ் மொழி, இலக்கியம், பண்பாடு, நாகரிகம் ஆகியவற்றின் தொன்மையை, புது வரலாற்றியல் நோக்கிலும் அறிவியல் அடிப்படையிலும், ஒப்பியல் முறையிலும் ஆய்வு செய்தல்." எனும் கருப்பொருளில் "ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை சுருக்கத்தையும்" (ABSTRACT), "ஆராய்ச்சி விரிவுக் கட்டுரைகளையும்" (RESEARCH PAPER)
கேட்டிருந்தார்கள். அப்படி வந்த பலநூறு கட்டுரைகளில் தேர்தேடுக்கப்பட்ட சில கட்டுரை ஆசிரியர்களுக்கு மட்டுமே சிகாகோ மாநாட்டில் கலந்துகொள்ளும் வாய்ப்பு அளிக்கப்பட்டதாம். அதுபோல தேர்தேடுக்கப்பட்ட சில கட்டுரைகளை "ஆய்வுக்கட்டுரைகள்-வரைவு " எனும் தலைப்பில் ஆய்வரங்க கையேட்டில்
வெளியிட்டிருக்கிறார்கள்.

எப்படி அந்தக் கட்டுரைகளைத் தேர்வுசெய்தார்கள் ?, எதன் அடிப்படையில்? அதன் வெளிப்படைத் தன்மை என்ன? என்பது குறித்த விவரங்கள் தெரியவில்லை.  மேலதிக விபரங்கள் தேவைப்படுபவர்கள் மன்றத்தை நேரடியாக தொடர்புகொள்ள வேண்டுகிறேன்.

இங்கே சூலை 6,7-ம் தேதிகளுக்கான நிகழ்ச்சி நிரலின் இணையதளமுகவரியைத் தருகிறேன். https://www.icsts10.org/wp-content/uploads/2019/06/World_Tamil_Conference_Schedule.pdf

கூடவே சூலை-6, சனிக்கிழமை அன்று மாநாட்டில் அறிமுகம் செய்யப்பட்ட கட்டுரைகளை இங்கே  படங்களாகவும் இணைத்திருக்கிறேன். (ஆய்வரங்க கையேட்டில் இருந்து)



அன்று நான் ஆர்வமாக கலந்து கொள்ள நினைத்த பல நிகழ்வுகள் இணை அமர்வாக இருந்ததால்  1. "Evolution of the Tamil Script : An Archaeological Perspective"2. " ஆசீவகம் என்னும் அறிவியல்" என இரண்டு அமர்வுகளில் மட்டுமே பங்கேற்க முடிந்தது.


ஆய்வரங்கில் கடைபிடிக்கப்பட்ட விதிமுறைகள் சில:

ஒவ்வொரு  அமர்விலும் ஆய்வாளருக்கு குறிப்பிட்ட காலகெடு வழங்கப்படுகிறது.  அந்த காலகெடுவுக்குள் அவர் தனது ஆய்வை
முன்வைத்து பேசியபின்,  அமர்வின் தலைவர் அதில் திருத்தங்கள் இருந்தால் சொல்கிறார்.
சமயங்களில் அதுதொடர்பான சில கேள்விகளையும் எழுப்புகிறார். இறுதியாக பார்வையாளர்களும் தங்கள் கேள்விகளை  ஆய்வாளருக்கு எழுத்து மூலமாக அனுப்பி விளக்கம் பெறலாம்.

உண்மையில் அவசரகதியில் என்னால் மேலே சொன்ன இரண்டு நிகழ்வுகளையும் கூட ஆழமாக கருத்தூன்றி முழுமையாக கவனிக்க இயலவில்லை. மேலோட்டமாக எடுத்த எனது  குறிப்பில் இருந்து சில தகவல்கள்:


திருக்குறளைத் தொடக்கத்தில் "முப்பால்" என்றே அழைத்தார்கள். குறள் குறித்து எழுதப்பட்ட  "திருவள்ளுவ மாலை " எனும் நூல் திருக்குறளின் பெருமைகளையும், திருவள்ளுவரின் பெருமைகளையும் புகழ்ந்து எழுதப்பட்ட பாடல்களின் தொகுப்பு (50 பாடல்கள்) ஆகும்.  இப்படி ஒருநூலுக்கோ, நூலாசிரியனுக்கோ  எல்லாப் புலவர்களும் முதலில் புகழாரம் தொடுத்தளித்தது, திருக்குறளுக்கும் திருவள்ளுவருக்கும் மட்டுமே கிடைத்த முதற் சிறப்பு.

மொழிக்கலப்பு- சங்க இலக்கியத்தில் வட சொற்கள் 2% மும்,  திருவாசகத்தில் 8% மும்  கலந்திருக்கின்றன.  அவை தமிழில் இருந்து அங்கே சென்றிருக்க வாய்ப்பிருக்கிறதாம்.

ஆசீவகம் என்பது ஒரு தமிழ் மெய்யியல் கொள்கையும் துறவு இயக்கத்தையும் குறிக்கிறது. அதைப் பின்பற்றுபவர்களை ஆசீவகர்கள் என்கிறார்கள். தமிழ் மெய்யியல் கோட்பாடு- கிரேக்க தத்துவஞானி பிளாட்டோ கோட்பாடு அதன் பகுப்பாய்வு போன்ற தரவுகளும் பேசப்பட்டன.




மேலே உள்ள நிகழ்ச்சி நிரல்படி சனிக் கிழமை அன்று மட்டும் மொத்தமாக  32(15+17) கட்டுரைகள் அறிமுகமாகி இருக்கின்றன.  அன்று பல அமர்வுகளில் திருக்குறள் பற்றி ஆய்வுக்கட்டுரைகள் முன்வைக்கப்பட்டாலும், இணை அமர்வு எனும் தொல்லையால் என்னால் ஓர் அமர்வில் கூட முழுமையாகக் கலந்துகொள்ள இயலவில்லை எனும் வருத்தம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. ஆனால், தமிழ்மன்றம் இந்த நிகழ்வுகளை காணோளி மூலமாக ஆவணப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். அவை  அனைவருக்கும் பயன்படும் வகையில்  கூடிய விரைவில் பொதுவில் பகிர்வார்கள் என நம்புவோம்.

Thursday, August 1, 2019

கல்கண்டு லேனா தமிழ்வாணன் தந்த ஆச்சர்யம்

கல்கண்டு பத்திரிகை பள்ளி நாட்களில் அறிமுகமான போது பத்து, பதினோரு வயது இருக்கும் என நினைக்கிறேன். அப்போது பக்கத்து வீட்டில் வாங்கிக்கொண்டிருந்தார்கள். அளவில் மிகச் சிறியதாக  இருக்கும் அந்தப்புத்தகம் ஒரு ரூபாய் அல்லது இரண்டு ரூபாய்க்கு கிடைத்ததாக ஞாபகம்.  அப்போது கல்கண்டு கையில் கிடைத்தால் ஆர்வமாக முதல் பக்கத்திலிருந்து கடைசிப் பக்கம் வரை வாசித்துவிட்டுத் தான் கீழே வைப்பேன். அந்த அளவுக்கு விறுவிறுப்பான பல விசயங்கள் இருந்தன. இத்தனைக்கும் அவர்கள் சினிமாவுக்கு என ஒருபக்கம் மட்டுமே ஒதுக்கியிருந்ததாக நினைவு. அதில் முக்கியமாக என்னை மிகவும் கவர்ந்தது வெளிநாட்டுத் துணுக்குச் செய்திகளும் லேனா தமிழ்வாணனின் பயணக்கட்டுரைகளும் தான்.

சொந்த ஊரை வீட்டு வெளியூர் போவதே பெரிய விசயமாக இருந்த அந்தநாட்களில் அவருடைய பயணக்கட்டுரைகள் மிகப்பெரிய திறப்பாக இருந்தன. அவர் ஒவ்வொரு வாரமும் ஜப்பான், சுவிச்சர்லாந்து என பறந்து
பறந்து எழுதும் கட்டுரைகளை வியப்போடும், ஆச்சர்யத்தோடும் படிப்பேன். கூடவே லேனா தனது அக்மார்க்கான கறுப்புக்கண்ணாடியுடன்  மிக நேர்த்தியாக உடையணிந்த வண்ணப் படங்களைப் பார்க்கும்போது
ஏக்கமாக இருக்கும் எனச் சொல்வதில்
எனக்கு பெரிதாக வெட்கமில்லை.
நான் இன்று அமெரிக்காவில் வசிக்கிறேன். ஆசியா, ஐரோப்பா கண்டங்களில் பல வெளிநாடுகளுக்கு ஊக்கத்தோடு பயணப்பட்டிருக்கிறேன். அந்தப் பயண ஆர்வத்துக்கு கல்கண்டு பத்திரிக்கையும், லேனாவும் ஒருவிதத்தில் காரணம் என்றே நினைக்கிறேன்.

சமீபத்தில் சிகாகோ மாநாட்டில் லேனா தமிழ்வாணனைச் சந்தித்து உரையாடும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அந்த நல்லிரவிலும் வழக்கமான உற்சாகத்தோடு பேசினார். எனது வனநாயகன் நாவலைப்
பரிசளித்தபோது,  "அமெரிக்கா வந்தும் உங்களுக்கு தமிழ் ஆர்வமா.." எனப்  பாராட்டியர், "ஓ, கிழக்கு பதிப்பகமா ?  தரமான நூல்களை வெளியிடுவார்களே..." என சிலாகித்தார்.

இன்று மணிமேகலை பிரசுரத்தின் நிர்வாகியான அவர் அப்படி மனம் திறந்து என்னிடம் சொல்லியிருக்கத் தேவையில்லை.  அது அவருடைய வெளிப்படைத் தன்மையைக் காட்டுகிறது. இறுதியாக அவருடைய பயணக்கட்டுரைகள் என் வாழ்வில் மிகப்பெரிய தூண்டுதல் என்றபோது மகிழ்ச்சியாக சிரித்தபடி கைகுலுக்கி விடைபெற்றார். ஒரு எழுத்தாளனுக்கு  ஒரு வாசகன் இதைவிட வேறென்ன பெரிய பாராட்டைத் தந்துவிட முடியும் சொல்லுங்கள்.

நன்றி - முதல் படம் இணையம்.

Saturday, July 20, 2019

First They killed my father - Loung Ung

நாம் நினைத்தது நடக்காத போது அல்லது விரும்பியது கிடைக்காத போது
பெரும்பாலும் நாம் அதற்குப் புறச்சூழலைக் காரணம் காட்டி நம்மை நாமே சுருக்கிக்கொள்கிறோம். இல்லை அதுகுறித்து தொடர்ச்சியாக புலம்பத் தொடங்குகிறோம்.

அந்த எதிர்மறையான புலம்பல் ஆளாளுக்கு வேறு வேறாக இருக்கிறது.
பலருக்கு பொருளாதாரம். சிலருக்கு கல்வி, எனக்குப் பின்புலம் இல்லை குடும்பச்சூழல் என ஏதோ ஒன்று. ஆனால்,  வரலாற்றைப் பின் நோக்கினால் இது போன்ற தடைகளை, ஏன் இதைவிட மோசமான சிக்கல்களைத் தாண்டி தன்னெழுச்சியாக கடந்து வந்தவர்களே அதிகம் வென்றிருக்கிறார்கள்.

அதுபோல படையெடுப்பு, போர், உள்நாட்டுக்கலவரம் என அத்தியாவசியங்கள் கிடைக்காமல்  பல இலட்சம் பேர் செத்துமடிந்த யுத்த பூமியிலிருந்து குறிஞ்சிகள் பூக்கத்தான் செய்கின்றன.  அந்த வகையில் 40 ஆண்டுகளுக்கு முன் கிழக்காசிய நாடான கம்போடியாவில் நடந்த மனதை உலுக்கும் அழுத்தமான உண்மைக் கதை ஒன்றைச் சமீபத்தில் ஆங்கிலத்தில்  வாசிக்க நேர்ந்தது.  புத்தகத்தின் பெயர் "First They killed my father " (முதலில் அவர்கள் என் அப்பாவைக் கொன்றார்கள்) by Loung Ung (லொங் ஒக்)

1975 ல் கம்போடியாவைக் கெமர் ரூஜ் எனும் இனக்குழு அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிய போது நடந்த மோசமான இனப்படுகொலையில் 20 லட்சம்
மக்கள் செத்தொழிந்திருக்கிறார்கள். அந்த இனப்படுகொலையில் தனது பெற்றோர்களை இழந்து பல இன்னல்களில் இருந்துத் தப்பித்த ஒரு 10 வயது சிறுமியின் பார்வையில் எழுதப்பட்டிருக்கும் உண்மை படைப்பு இது.

புத்தகத்தை எழுதிய லொங் ஒக் தான் அந்தச் சிறுமி, தற்போது அமெரிக்காவில் வசிக்கும் அவர் போருக்கு முன் தனது குடும்பத்தோடு
கம்போடியாவில் ஒரு சராசரியான சீனக் குடும்பமாகதான் இருந்திருக்கிறது. அன்பான பெற்றோர்கள், சகோதர சகோதரிகள், அப்பாவுக்கு அரசாங்க வேலை,  நல்ல உணவு, தரமான கல்வி, நண்பர்கள் என வறுமை இல்லாத சூழல்.

ஆனால், போரின்போது அகதிகளாகும் அவருடையக்  குடும்பம் சந்திக்கும் அவலங்கள் மனதை உலுக்குகின்றன. சமூகத்தில் பெரும்பான்மையினர்
கொத்தடிமைகளாக்கப்படுகிறார்கள். மக்கள்  நகரங்களில் இருந்து கிராமங்களை நோக்கி தள்ளப்படுகிறார்கள். அங்கே வயல்வெளிகளில்
சிறியவர், பெரியவர் என வயதுவித்தியாசமின்றி நாள் முழுக்க இடுப்பொடியும் வேலை, அரைவயிறு உணவு,  மோசமான வாழ்விடம் ஒத்துழைக்க மறுப்பவர்கள் மாயமாகின்றனர். இளம்பெண்கள் கெமர் ரூஜ் வீரர்களால் நள்ளிரவில் இழுத்துச் செல்லப்படுவது எனத் தொடர்ந்தார் போலப்  பல கொடுமைகள் அடுக்கடுக்காக அரங்கேறுகிறன.

அது போர் உக்கிரம் அடையும் சமயத்தில் ராணுவத்திற்குக் கட்டாய ஆள்சேர்ப்பது, சிறுவர்களுக்கு ஆயுதப் பயிற்சி அளித்து படையில் சேர்ப்பது எனப் போகிறது. அடிமைகளுக்கு  அரைவயிறு, கால் வயிறு என்றிருந்த உணவு ஒரு கட்டத்தில் நிறுத்தப்படுகிறது. பசியின் உச்சத்தில் மக்கள் கையில் கிடைத்த விலங்குகளை அடித்து சாப்பிடுகிறார்கள். ஏறக்குறைய நான்கு ஆண்டுகள் இந்த அவலம் தொடர்கிறது. ஒருநாள் நள்ளிரவில் வீரர்களால் அழைத்துச் செல்ப்படும் சிறுமியின் தந்தை வீடு திரும்பவில்லை. பின் ஆளுக்கொரு பக்கமாக குடும்பம் சிதறுகிறது. இலக்கில்லாமல் சுற்றித் திரிந்த சிறுமி கடைசியாக ஆயுதப்பயிற்சி பள்ளி ஒன்றில் கரைசேர்கிறாள்.  சிறுமியின் குடும்பத்துக்கு இறுதியில்  என்ன நேர்ந்தது என்பதைப் புத்தகத்தை வாசித்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

புத்தகத்தில் கொடுமையின் உச்சத்துக்கு ஒரு சின்ன உதாரணம். பசியின் கொடுமை தாங்காத ஒருவன் ஒருநாள் தெருநாயை அடித்து தின்று
விடுகிறான். அதைத் தெரிந்துகொண்ட புரட்சிப்படை வீரர்கள் அவனைத்
தேடி வந்து சுட்டுக்கொன்று விடுகி. அதற்கு அவர்கள் சொல்லும் காரணம். அவன் நாய் மாமிசத்தை மற்ற அடிமைகளுடன் பகிர்ந்து உண்ணவில்லையாம். இப்படிப் பல அக்கிரமங்கள், இன்னல்கள்.  கம்போடிய மக்கள் இந்தக் கொடுமைகளைச் சகித்திருந்த போது உலகம் என்ன செய்து கொண்டிருந்தது என வாசிக்கும் நமக்குக் கேட்கத் தோன்றுகிறது.

போருக்குபின்னான கம்போடியாவில் இருந்து தப்பித்து தாய்லாந்து வழியாக அமேரிக்காவிற்கு அகதியாக வந்த லொங் ஒக் இன்று ஒரு தொழிலதிபர், எழுத்தாளர் என வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார். இவருடைய இந்தப் புத்தகம் ஏஞ்செலீனா ஜூலியின் இயக்கத்தில் அதேப் பெயரில் நெட்பிலக்சில் திரைப்படமாகி இருக்கிறது (படம் இன்னமும் பார்க்கவில்லை).

பூமியில் பிறந்த ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் அதை முழுமையாக சுதந்திரமாக வாழ முழு உரிமையும் இருக்கிறது. அந்த உரிமையை வலுக்கட்டாயமாக பறிப்பது அநியாயம். அதே சமயத்தில் விலை மதிப்பற்ற இந்த மனித வாழ்வை வீணடிக்காமல்  பூரணப்படுத்தி அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றிக்கொள்வது நம் கைகளில் இருக்கிறது என்பதே லொங் ஒக்கின் புத்தகம் சொல்லும் கருத்தாக நினைக்கிறேன். வாய்ப்பிருந்தால் வாசியுங்கள் இல்லை நெட்பிளக்சில் படத்தைப் பாருங்கள்.


Name: First They killed my father
Author : Loung Ung
Genre: Memoir
Publisher: HarperCollins
Pages: 238 p.
ISBN: 0-06-093138-8
Amazon : https://www.amazon.com/First-They-Killed-Father-Remembers-ebook/dp/B0046ZRG0M

நன்றி- படங்கள் இணையம்.

                                                          ************




Thursday, July 18, 2019

புரட்சி எழுத்தாளர் தோப்பில் முகம்மது மீரான் - நேர்காணல்

மறைந்த எழுத்தாளர் தோப்பில் முகம்மது மீரான் குறித்த ஓர் இரங்கல் கட்டுரையை அமெரிக்கத் தமிழ் பேரவையின் ஆண்டு மலருக்காக கேட்டிருந்தார்கள்.  முதலில் தயக்கத்தோடுதான்  ஒத்துக்கொண்டேன். ஒருவரைப் பற்றி இரங்கல் கட்டுரை எழுத அவருடைய எல்லா படைப்புகளையும் முழுமையாக வாசித்திராவிட்டாலும் ஒரிரு படைப்புகளையாவது வாசித்து எழுதுவதே அவருக்குச் செய்யும் குறைந்த பட்ச மரியாதையாக இருக்கும்.

அந்த வகையில் தோப்பில் அவர்களுடைய சாகித்ய அகாதமி விருதுபெற்ற சாய்வு நாற்காலியையும் ஒரு சில சிறுகதைகளையும் முன்பொரு முறை வாசித்திருந்தாலும் கடந்த வாரம் மேலோட்டமாக மறுவாசிப்பு செய்தேன்.  
பிறகு மேலதிக்கத் தகவல்களைத் தேடியபோது  இணையத்தில்  அவருடைய நேர்காணல் ஒன்று கண்ணில் பட்டது. அதில் "தோப்பில் முகமது மீரான்" எனும் தனது பெயரின் பின்னணியைப் இப்படிச் சொல்லியிருக்கிறார். 

'எங்களைப்  (முகமது மீரான்)பெரும்பாலும் திருமணத்துக்குக் கூப்பிடமாட்டாங்க. நாங்க வாழ்ந்த பகுதியில், உயர்நிலை மக்கள் இருந்தாங்க. புராதனமான பள்ளிவாசல் ஒன்று இருக்கும். பொருளாதார அளவில் உயர்ந்திருந்த சிலர், தாங்கதான் அரேபியால இருந்து வந்தவங்க, குடும்பப் பாரம்பரியம் உள்ளவங்க என்கிற எண்ணத்தில், பள்ளிவாசலைச் சுற்றி வாழ்ந்துக்கொண்டு இருந்தாங்க. 

ஊருல ஒரு சுடுகாடு இருக்கு. அதை ஒட்டிதான் எங்க மூதாதையர் குடியிருக்காங்க. அந்த இடத்துக்குப் பேர்தான் தோப்பு. எங்க வீட்டு மதிலுக்குப் பின் பக்கம்தான் சுடுகாடு. தோப்பு என்கிற அந்த இடம் ஊரிலேயே பிற்படுத்தப்பட்டு ரொம்ப மோசமான இடமா கருதப்பட்ட காரணத்தினாலதான் புரட்சியா தோப்பில் முகம்மது மீரான்னு பேர் வைச்சுகிட்டேன்.'

அதுபோல தனது "கடலோர கிராமத்தின் கதை" புத்தகம்
வெளியான சமயத்தில் ஊர்மக்களிடம் வந்த பலத்த எதிர்ப்பு போன்ற பல 
சுவையான தகவல்களை அந்த நேர்காணலில் பகிர்ந்திருக்கிறார்.  முழு நேர்காணலை நீங்களே கீழே இணைப்பில் வாசிக்கலாம்.

http://azhiyasudargal.blogspot.com/2010/08/blog-post_16.html

Wednesday, July 17, 2019

தமிழ் சவலைப்பிள்ளை !? (10-வது உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாடு -2)

முதல் பதிவு 

சூலை 6, 7 என இரண்டு நாட்கள் நடந்த விழாவின் தொடக்கநாள் அன்று
பங்கேற்ப்பாளர்களுக்கு ஆடம்பரமில்லாத விளம்பரங்கள் அற்ற
ஓர் ஆய்வரங்க கையேடு வழங்கப்பட்டது.  சிறிய நோட்டுப்புத்தக வடிவில் இருந்த அந்தக் கையேட்டில்  ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் பொறுப்பில் இருப்பவர்களின் வாழ்த்துகள், விழா குழுவினர், பொறுப்பாளர்கள், ஆயவரங்கம் பற்றிய பல குறிப்புகள் இருந்தன. குறிப்பாக  மாநாட்டுக்கான சின்னம்  "கல்லணை" என்றும் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. சின்னம் எனும் தலைப்பில்...

"மாநாட்டுக்கான சின்னம் தமிழர் வாழ் நானிலமும், பொங்கும் காவேரி உறையும் கல்லணையும், இந்தமாநாடு நடைபெறும் வடஅமெரிக்க நாட்டின் கொடியும் சூழ தமிழ் அறம் வளர்த்த வள்ளுவனாரை மய்யமாகக் கொண்டு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், இச்சின்னம் தமிழர்ப் பண்பாட்டைச் பறைச்சாற்றும் கணியன் பூங்குன்றனாரின் வாக்காம் யாதும் ஊரை யாவரும் கேளிர் என்பதையும் தாங்கியதாகக் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது."

மேலேக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்த கல்லணை மாதிரியும், விஜிபி நிறுவனம் சார்பில் வழங்கப்பட்ட  திருவள்ளுவர் சிலையும் கலையரங்கில்
காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருந்தன.

சூலை 6- சனிக்கிழமை  அன்று காலை 8 மணிக்கு வரவேற்புரை, வாழ்த்துரையுடன் தொடங்கிய நிகழ்வில் சங்கப் பொறுப்பாளர்களுடன்
உலகின் பல நாடுகளில் இருந்து வந்த அறிஞர்கள், கல்வியாளர்கள் பலர் உரையாற்றினார்கள். அதன் மையநாதம் தமிழின் தொன்மை, தமிழர்களின் பெருமையைப் பேசுவதாக அமைந்தது.

குறிப்பாக  இன்று அங்கீகரிக்கப்பட்ட செம்மொழிகளில் தமிழ் மட்டுமே பேச்சு,எழுத்து எனப் பயன்பாட்டில் இருக்கும் மொழி என்பதால் தமிழராகிய நாம் பெருமிதம் கொள்ளவேண்டும். தமிழ் திராவிட மொழிகளுக்கெல்லாம் தாய்மொழி. அதுபோல தெலுங்கில் கிருஷ்ணதேவராயர் காலத்திய சில படைப்புகள் தமிழின் ஆண்டாள் பாசுரங்களை ஒட்டியிருக்கின்றன. தமிழ் இன்றி துளசிதாஸர் இராமயணம் இல்லை. குறிப்பாக கீழடி ஆய்வுக்குப்பின் சிந்து சமவெளி நாகரீக முடிவுகளை மறுஆய்வு  செய்யவேண்டியிருக்கலாம் போன்ற கருத்துகளைக் குறிப்பிட்டனர்.

அதுபோல, நமது அறிஞர்கள் தமிழ் மொழியை ஆய்வு செய்வதில் மிகச் சிறப்பாக, ஆக்கப்பூர்வமாக செயல்பட்டிருக்கிறார்கள். அது பாராட்டுக்குரிய ஒன்று. ஆனால்,  இதுவரை தமிழின் தொன்மை, பெருமைகளை ஆய்வு செய்த பல அறிஞர்களின் படைப்புகள், ஆய்வுகள் தமிழ்மொழியில் மட்டுமே வெளியாகி இருக்கின்றன.  அந்த நிலை மாறவேண்டும். ஒப்பியல் நோக்கிலும், விசால நோக்கிலும் ஆய்வு செய்ய தமிழ் அறிஞர்கள் ஆங்கிலம், சமஸ்கிருதம் அறிந்துகொள்வது இன்றைய தேவை என்றும் வலியுறுத்தினர்.

நிகழ்வில் கலந்துகொண்ட மரபணுத்துறையைச் சேர்ந்த முனைவர் பென்சர் வெல்சு (Spencer Wells) பற்றி இங்கேக் குறிப்பிட வேண்டும். பிறப்பில் அமெரிக்கரான இவர் நேசனல் ஜியோகிராபிக்கின் (National Geographic Channel) புகழ்பெற்ற Journey of Man,  The Human Family Tree போன்ற பல தொடர்களில் பங்காற்றியவர். இவர்தான் தன்னுடைய மரபணு ஆய்வின் படி 60,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் முதன் முதலில் ஆப்ரிகாவிலிருந்து இந்தியாவிற்கு குடிபெயர்ந்த பூர்வகுடி மரபணுவை மதுரை அருகில் உள்ள ஒரு சிற்றூரில் விருமாண்டி எனும் நபரிடம் கண்டடைந்ததாக (மரபணுவை ஒத்திருப்பதாக) சொன்னவர்.

"M130" எனப்படும் அந்த வகை மரபணுவானது சுமார் 60,000இல் இருந்து 70,000 ஆண்டுகள் பழமையானதாம். அதுபோல  ஆப்பிரிக்கர்களை மூதாதையராகக் கொண்ட ஆஸ்திரேலிய பூர்வ குடிகள் இந்தியா வழியாகவே சென்றார்கள் என்பதற்கு இதுவே முதல் உயிரியல் சான்று என்றும் அறிவித்தவர். அவர் கீழடி குறித்து மரபணு ஆய்வுகளை மேற்கொள்ளவேண்டியது அவசியம் என வலியுறுத்தினார் என நினைக்கிறேன்.

அதன்பிறகு தொல்பொருள் ஆராய்ச்சி நுண் கண்டுபிடிப்புகள், ஆய்வரங்கள் குறித்த சிறிய அறிமுக உரையைப் பலர் விரிவாக பேசியதால்  திட்டமிட்டபடி   09;35 மணிக்கு முடிந்திருக்கவேண்டிய நிகழ்ச்சிநிரல்  நீண்டதால் அன்றைய காலை அமர்வுகள் அனைத்தும் மதியத்திற்கு தள்ளப்பட்டன. அதனால் முன்பே திட்டமிடப்பட்டிருந்த காலை நிகழ்வுகளும், மதிய நிகழ்வுகளும் இணைந்து 1:00 -4:00 மணி,  4:00-7:00 மணி என இருநிகழ்வுகளாக நடந்தன.

நிகழ்வில் பலர் தமிழ் மொழி பற்றி பெருமையாக பேசினாலும், ஒருசிலர் தமிழின் இன்றைய நிலைகுறித்து அதிருப்தி தெரிவித்தனர். குறிப்பாக மலேசியா (அல்) சிங்கப்பூர் என ஏதோ ஒரு அயல்நாட்டில் இருந்து பேசிய ஒரு பிரதிநிதி தமிழின் நிலைகுறித்து பேசிவிட்டு இறுதியாக தமிழ் இன்றும் "சவலைப் பிள்ளை"யாக இருப்பதாக இறுதியாக சொல்லி நிறைவு செய்தபோது அது உண்மை என்பதை வழிமொழிவதுபோல அரங்கம் கரகோசம் செய்தது.

வரும் பதிவுகளில் ஆய்வரங்கள் குறித்த விவரங்களை ஆவணப்படுத்துவேன்.


படம் நன்றி- இணையம் (Spencer Wells)
References-
https://www.thehindubusinessline.com/2002/11/19/stories/2002111900480600.htm
https://www.rediff.com/news/2002/nov/21spec.htm

Friday, July 12, 2019

வங்கிக் கணக்கில்லாத தமிழ் மன்றம் (10-வது உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாடு -1)

10-வது உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாடு கடந்த வாரம் (சூலை 6-7, 2019) அமெரிக்காவின் சிகாகோ மாநகரில் நடந்து முடிந்திருக்கிறது.

உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாடு நடந்து முடிந்துவிட்டதால் இனி மொழி செழித்து  பட்டிதொட்டி எங்கும் தமிழ் வழிந்தோடும் என நினைக்கத் தேவையில்லை. அதற்கு பதிலாக சிகாகோ மாநாட்டின் நோக்கங்களை முதலில் பார்ப்போம்.  மாநாட்டின் நோக்கம்  “தமிழினம், தமிழ் மொழி, இலக்கியம், பண்பாடு, நாகரிகம் ஆகியவற்றின் தொன்மையை, புது வரலாற்றியல் நோக்கிலும் அறிவியல் அடிப்படையிலும், ஒப்பியல் முறையிலும் ஆய்வு செய்தல்.” மட்டுமே.

இந்தத் தருணத்தில் இந்த மாநாட்டினை நடத்திய IATR (International Association Of Tamil Research) எனும் உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மன்றத்தைப் பற்றியும்
கொஞ்சம் தெரிந்துகொள்வது அவசியமாகிறது. 1964ல்  தனிநாயகம் அடிகளார் எனும் தமிழறிஞரின் தலைமையில் புதுதில்லியில் தொடங்கப்பட்ட இந்த மன்றத்தின் நோக்கம்  தமிழை ஆய்வு செய்வதாகவும்,  உலகலாவிய அளவில் தமிழ்மொழிக்குக் கவனம் பெற்றுத் தருவதாகவே இருக்கிறது. http://iatrnew.org எனும் முகவரியில் இயங்கும்  இணையதளத்தின் படி அவர்களுடைய குறிக்கோள் பெரும்பாலும் கல்விப் புலத்தில் இயங்குவதாக இருக்கிறது.  முழுமையான நோக்கம், அவர்கள் தளத்தில் இருந்து

"உலகம் முழுவதும் தமிழ் ஆய்வை மேற்கொண்டு, சிதறிக் கிடக்கின்ற சிறு நிறுவனங்களின் செயற்பாடுகளை ஊக்கப்படுத்துதல், தமிழ்நாட்டுக்கும், தமிழ் மொழிக்கும் பொதுவானவற்றைப் பரிமாற்றம் செய்து கொள்ளுதல், பிறநாடுகளின் பல்கலைக்கழகங்களில் தமிழைப் பாடமாக அமைத்தல், அப்பல்கலைக்கழகங்களின் பேராசிரியர்களைத் தமிழாராய்ச்சியில் ஈடுபடச் செய்தல், தமிழ்மொழி, தமிழ்க்கலை, தமிழிலக்கியம், தமிழ்ச் சமுதாயம் ஆகியவற்றைப் பற்றி பல்கலைத் தொடர்புகளை ஏற்படுத்துதல் போன்ற நோக்கங்களுடன் செயல்பட இம்மன்றம் தொடங்கப்பட்டது."

சுமார் 55 ஆண்டுகளுக்கு முன் தொடங்கப்பட்ட இந்த மன்றம்
சமகாலத்தில்  தமிழ்மொழியின் இன்றைய அவல நிலை குறித்துப் பேசுவதாகவோ இல்லை அதைச் சரிசெய்யச் செயல்திட்டங்களை முன்னெடுப்பதாகவோ இல்லை எனும் தமிழ் ஆர்வலர்களின் குரலை இங்கே பதிவு செய்யும் அதே நேரத்தில் இந்த மன்றம் பொருளாதாரத்தில் வலிமையற்று பெரிய நிதி ஆதாரங்கள் எதுவும் இல்லாமல் இருக்கிறது என்பதையும் பதிவு செய்ய வேண்டி இருக்கிறது.  இந்த மன்றம் அரசியல் சார்பற்ற,  இலாப நோக்கமற்ற நிறுவனம் என்பதால் மாநாடுகளை நடத்தக் கூட ஒரு நாட்டின் அரசையோ, பல்கலைக்கழகத்தையோ நம்பித்தான் இருக்க வேண்டியிருக்கிறது என்பதே நிதர்சனமாக இருக்கிறது.

அவர்களுக்குப் போதிய நிதி ஆதாரங்கள் இருந்திருந்தால் மன்றம் தொடங்கிய காலந்தொட்டு திட்டமிட்டபடி  அவர்கள் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒரு மாநாடு என இதுவரை 25க்கும் அதிகமான மாநாடுகளை  நடத்தியிருக்க வேண்டுமே.

அவ்வளவு ஏன் 2016-ஆம் ஆண்டுவரை கூட அதாவது தொடங்கிய நாள் முதல் 52 ஆண்டுகள் வரை இந்த மன்றம் முறையாக இந்தியாவில் பதிவு செய்யப்படாமல் இருந்திருக்கிறது. சமீபத்தில் அப்படிப் பதிவுசெய்ய முயன்றபோது IATR இல் இருக்கும் International எனும் சொல் தவிர்க்கப்பட்டு World Tamil Research Association எனப் பதிவுசெய்யப்பட்டிருக்கிறதாம். அதுபோல  1995ல் தஞ்சாவூரில் நடந்த 8-ஆவது மாநாட்டின் போது புத்தகவிற்பனை மூழமாக மன்றத்துக்குச் சேரவேண்டிய சுமார் 12 இலட்சத்தை வாங்கிக் கொள்ள அன்று  மன்றத்திற்கு வங்கிக் கணக்கில்லை என்பது ஆச்சரியத் தகவல். இன்று அந்தக் குறை களையப்பட்டதாக நம்புவோம்.  அதுபோல இத்தனை ஆண்டுகள் பழைமை வாழ்ந்த இந்த மன்றம் சகல வல்லமையுடன் தனிப்பெரும் சக்தியாக செயல்பட எது தடையாக இருக்கிறது என்பதும் புரியவில்லை.

முப்பெரும் விழா குறித்து  அறிவிப்பு வெளியான சமயத்தில்  வந்த காணோளி உங்களுக்காக...




அடுத்தப் பகுதியில் 10-வது உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாட்டுக்குள் நுழைவோம். 

Monday, July 8, 2019

ராஜ தேநீர் வந்திருக்கிறது

ராஜ தேநீர் வந்திருக்கிறது. ஆமாம்,  காப்புரிமை எனும் ராயல்டி (royalty) வந்திருக்கிறது என்பதை வீட்டில்  பொதுவில் சொன்னபோது ஆறு வயது மகள் அப்படித்தான் புரிந்து கொண்டாள். :)   என்னது Royal Tea வந்திருக்கா ? என அப்பாவியாகக் கேட்டவளுக்கு விளக்கம் சொன்ன கதை ஒருபுறம் இருக்கட்டும்.

வனநாயகன் விற்பனைக்கான ராயல்டி தொகை வந்திருக்கிறது. தொகையை  பதிப்பகத்தின் சார்பில் சிறகுகள் அறக்கட்டளையின் வங்கிக் கணக்கில் நேரடியாக செலுத்திவிட்டார்கள். வழக்கம் போல் அது அறக்கட்டளை  வாயிலாகக்  கல்வி உதவித் தொகையாக வழங்கப்படும். ராயல்டியாக வந்த தொகை லட்சங்களில் இல்லாவிட்டாலும் அது நமது எழுத்திற்கான அங்கீகாரம். உழைப்புக்கான  மரியாதை.  தமிழின் மூலமாக வரும் தொகை முழுமையும் அறக்கட்டளையில் சேர்த்துவிடுகிறேன். அது  தமிழகத்தில் எங்கோ ஒரு மூலையில் எந்தவொரு பின்புலமும் இல்லாமல் தனது படிப்பை மட்டுமே நம்பி இந்தச் சமூகத்தை எதிர்கொள்ளும்  மாணவ மாணவிகளுக்கு  நம்மால் முடிந்த சிறு உதவி.  அது படித்தால் முன்னுக்கு வரலாம் கஷ்டங்கள் தீரும் பெரிய சாதனைகள் செய்யலாம் என்பதை உறுதிசெய்யும் நம்பிக்கை விதை என்பதைத் தவிர வேறில்லை.

இன்று நினைத்தாலும் கனவுபோல இருக்கிறது.  ஏழு ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுத்துலகில்  எந்தவிதமான நட்புகளுமின்றி பெரிய பின்புலமில்லாமல்  தனியாக உள்ளே நுழைந்து முதன் முதலாகக் கையில் இருந்த கவிதைகளைப் புத்தகமாக வெளியிட்டது (என் ஜன்னல் வழிப் பார்வையில், முன்னேர்) .  பின்னர் பங்களா கொட்டா (அகநாழிகை), வனநாயகன் --மலேசியநாட்கள்(கிழக்கு), அந்த ஆறு நாட்கள் என வரிசையாக எழுதிய நாவல்களை வெளியிட பதிப்பகங்கள் கிடைத்தது மகிழ்ச்சி . முக்கியமாக அவை நண்பர்களுடைய வரவேற்பைப் பெற்றது மேலும் உற்சாகமளித்து இயங்கச் செய்கிறது.

இதைச் சாத்தியப்படுத்திய வாசக நண்பர்களுக்கும் உறுதுணையாக இருந்த பதிப்பகத்தினருக்கும் நெஞ்சம் நிரம்பிய நன்றிகள், என்றும்.

                                     **************






Tuesday, July 2, 2019

வனநாயகன் குறித்து-13

வனநாயகன் நாவல் குறித்து வரும் வாசகர் கடிதங்கள் தொடர்கின்றன..

"வனநாயகன்(மலேசிய நாட்கள்)"  சிங்கப்பூர் வாசகர்  கங்கா பாஸ்கரன்(Ganga Baskaran) அவர்கள் முகநூலில் குறித்து எழுதிய கதை விமர்சனம்.  நன்றி  கங்கா பாஸ்கரன்!!

/////
வனநாயகன் - கணினிப் பொறியாளராக மலேசியாவிற்குச் செல்லும் நாயகன் சந்திக்கும் இடர்களை அழகாக விளக்கும் நாவல். இரு வங்கிகளின் இணைப்பில் மறைமுகமாக நடக்கும் சூழ்ச்சிகளைப் பற்றி அறியாமல் பலியாடாகும் சுதாங்கன் மீண்டும் இந்தியாவிற்குச் செல்லும் முன் எதிர்கொள்ளும் சவால்கள். கணினி உலகில் நடக்கும் கண்ணுக்குத் தெரியா திருட்டுச் சம்பவங்கள், வனநாயகன் என அழைக்கப்படும் உராங் உட்டான் பற்றிய செய்திகள், பத்திரிகைத் துறையின் தர்மம், இடையிடையே நட்பு, காதல் என சற்றே மாறுபட்ட களமிது. 

இந்த நாவலைப் படிக்கும் அனைவரும் நாவலைத் தாண்டி பல புதிய தகவல்களையும் நிச்சயம் அறிந்துகொள்வர். வழக்கமான நாவல்களில் இருந்து வேறுபட்ட தளத்தைக் கண்முன் கொண்டு வரும் எழுத்தாளர் ஆரூர் பாஸ்கர் அவர்களின் மனதுக்கு நெருக்கமான மலேசியாவின் மற்றொரு கோணத்தை நம்மிடம் எழுத்தின்வழிக் காட்டுகிறார். 

நிரந்தர வேலை இல்லையென்றால் காதலி தோழியாவாள்; அன்பு அதிகமிருந்தால் தோழியும் காதலி ஆவாள் எனக் கதையோட்டத்தோடு உண்மை அன்பையும் வாசகர்களுக்கு உணர்த்துகிறார். நட்பிற்காக இறுதி வரை துணை நிற்கும் சிங், சாரா, நண்பனாக இருந்தாலும் துரோகியாகும் உடன் பணிபுரிபவர்கள் எனப் பல கதாபாத்திரங்களையும் கச்சிதமாகப் பொருத்தி நாவலைச் சிறப்பாக நகர்த்திச் செல்கிறார்.


வனநாயகன் - கனநாயகன்.


/////


புத்தகத்தை இணையத்தில் கிழக்கு பதிப்பகத்தில் வாங்க:


Monday, June 24, 2019

பெயரில் என்னதான் இல்லை ?

அமெரிக்காவில் இருந்து  'ஆரூர் பாஸ்கர்' எனும் பெயரில் ஏன்  எழுதுகிறீர்கள்.
ஆரூர் பாஸ்கர் பெயர் எப்படி வந்தது ?  ஆரூர் சொந்த ஊரா ?
அரூரா இல்லை ஆரூரா ? அது  எங்கே சார் இருக்குது, கேரளா பக்கமா ? என்றெல்லாம் பலர் விசாரிக்கும் போது எழுத்தாளர் சுஜாதா  தற்செயலாகப் பெயர் மாறுவதைப் பற்றி எழுதிய ஒரு நிகழ்ச்சி நினைவுக்கு வருகிறது.

பாடகி மால்குடி சுபாவைத் தொலைக்காட்சி பேட்டி ஒன்றில் "மால்குடி பெயர் எப்படி வந்தது ? சொந்த ஊரா ?"  என்று பேட்டியாளர் கேட்டபோது, "நான் 'மால்காடி'  (சரக்கு வண்டி) என்கிற ஒரு இந்தி நாட்டுப்பாட்டில் பிரபலமானேன். அங்கே என்னை 'மால்காடி சுபா' என்றே அழைத்தனர். வால்பாறை, வட்டப்பாறை மூலம் தமிழுக்கு அறிமுகமானபோது, மால்காடியை 'மால்குடி' என்று மாற்றிவிட்டார்கள். பின்பு அதுவே நிலைத்துவிட்டது" என்றாராம்.

அது போல நண்பர்கள் யாரும் எனக்கு பெயர் மாற்றம் செய்துவிடாதீர்கள்.
ஆரூர் பாஸ்கரில் இருக்கும் 'ஆரூர்'  வரலாற்றுத் தொன்மை வாய்ந்த திருவாரூரைக் (திரு+ஆரூர்) குறிக்கும்.  தஞ்சாவூரை அடுத்த திருவாரூர்
என் சொந்த ஊர் (பிறந்த ஊர் அல்ல) . தேவாரப் பாடல்களில் கூட திருவாரூர்  ஆரூர் ("ஆரூரானை மறக்கலுமாமே.." ) என்றும் திருவாசகத்தில் "ஆரூர் அமர்ந்த அரசே போற்றி"   என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது.  அதனால்,  அதை மாற்றிக்கொள்ளும்  எண்ணம் எதுவும் இப்போதைக்கு இல்லை. :)

Thursday, June 20, 2019

முன்மாதிரி அரசுப்பள்ளி

இன்றையச்  சூழலில் ஓர் அரசுப்பள்ளி மாணவர்கள் தொடர்ச்சியாக  மூன்று ஆண்டுகள் 100 சதவீதம் வெற்றி பெறுவதும் மாணவர்களின்
சேர்க்கை  இரட்டை இலக்கத்தில் உயர்வதும்  தற்செயலான நிகழ்வுகள் இல்லை. அந்தச் சாதனையை திருவாரூர், மாங்குடி அரசு உயர்நிலைப் பள்ளி செய்து காட்டியிருக்கிறது.

ஆமாம். இதுபோல மாநிலம் முழுவதும் உள்ள பல அரசுப்பள்ளி தலைமையாசிரியர்களும் ஆசிரியர்களும் இணைந்து தன்னெழுச்சியாக செயல்படுவது மகிழ்ச்சியளிக்கிறது. "சிறகுகள் கல்வி அறக்கட்டளை" சார்பில் மாங்குடி பள்ளி மாணவர்களை ஊக்குவிக்கும் விதமாக கடந்த நான்கு ஆண்டுகளாக நாங்கள் கல்வி உதவித்தொகை வழங்கி வருகிறோம்.

கடந்தவாரம் நடந்த நிகழ்ச்சியில் பொதுத்தேர்வில் முதல் மூன்று மதிப்பெண் பெற்றவர்களுக்கு உதவித்தொகையும், பாராட்டுச் சான்றிதலும் வழங்கினோம். அதுபோல தமிழ் பாடத்தை சிறப்பாக ஆர்வத்தோடு படித்து முதலிடம் பெற்றவருக்கு பரிசு அளித்து உற்சாகப்படுத்தினோம்.

நிகழ்ச்சி காணோலியை பள்ளி ஆசிரியர் ஒருவர் எனக்கு அனுப்பியிருந்தார்.
பல உள்ளூர் பிரமுகர்கள் பேசியிருக்கிறார்கள். இதுபோல  ஆசிரியர் குழுவுடன் உள்ளூர்காரர்கள் இணைந்து செயல்படுவது நல்லதொரு வழிகாட்டல். உண்மையில் அரசு, அரசு உதவிபெறும் பள்ளிகள் உள்ளூர் மக்களின் அபிமானத்தையும் நம்பிக்கையும் பெறுவதே இன்றைய உடனடி தேவை. அதை இவர்கள் கச்சிதமாக செய்திருக்கிறார்கள். வாழ்த்துகள்.

கடந்த ஆண்டு நான் நேரில் சென்றிருந்தபோது 'சிறகுகள் அறக்கட்டளை எங்க பள்ளிக்கு வந்த நேரம் பசங்க ஆர்வமா, உற்சாகத்தோட படிக்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்க, நன்றி! ' என பள்ளி நிர்வாகத்தினர் புகழ் மொழி சொன்னாலும்,  இந்த வெற்றி முழுக்க முழுக்க மாணவர்கள், ஆசிரியர்களின் பூரண உழைப்பில் வந்த ஒன்று. அவர்களைப் பாராட்டி கைகுலுக்கி வாழ்த்துவோம்.

#சிறகுகள்2019






Sunday, June 16, 2019

சயந்தனின் ஆறாவடு

எழுத்தாளர் சயந்தனின் ஆறாவடு

ஷோபா சக்தி, அகர முதல்வன்,தமிழ் நதி,ஈழ வாணி,தமிழினி என நீளூம் 
எனது ஈழ எழுத்தாளர்களின் வாசிப்புப் பட்டியலில் சமீபத்தில் சயந்தனும் இணைந்திருக்கிறார். 

ஆறாவடு - தமிழீழ விடுதலைப்போர் பின்னணியில் பூத்திருக்கும் மற்றோரு படைப்பு. வாசிப்பனுபவம் என்ற பெயரில் இங்கே முழுக் கதையை பகிர்வது சரியான அணுகுமுறையாக இருக்காது. அதனால், கொஞ்சம் மேலோட்டமாகவே பார்க்கலாம். பெரும்பாலும் நெடுங்கதைகளில் ஒரு மையக்கதை என ஒன்றிருக்கும். அதை ஒட்டினார் போல் பல சம்பவங்கள், கிளைக்கதைகள், பாத்திரப்படைப்புகள் என அந்த மையக் கதையை ஒட்டியும் வெட்டியும் செல்லும்படியாகவே புனைவுகள் எழுதப்பட்டிருக்கும். ஆனால் ஆறாவடு நாவலை இப்படி ஒரு சட்டகத்துக்குள் அடைக்க இயலாது. ஆதாரமான ஒரு மையக்கதை. அதுவும் முன்னும் நகரும் வகையில். இடையில் மையக்கதைக்கு நேரடித் தொடர்பில்லாத பல கிளைக்கதைகள் என மாறுபட்ட கதைக் கட்டமைப்பு கொண்ட படைப்பு.  அந்தவகையில் ஆறாவடு இதுவரை நான்  வாசித்த படைப்புகளில் இருந்து கொஞ்சம் வித்தியாசமானதும் கூட.

1987 தொடங்கி 2003 வரையான இரண்டு 'அமைதி' க் காலங்களுக்கு இடையே இந்தக் கதை நகர்கிறது எனும் ஆசிரியர் குறிப்போடு தொடங்கும் இந்தப் புதினத்தின் மையக்கதை, கள்ளத்தோணி ஏறி இத்தாலி செல்ல முயற்சி செய்யும் கதைநாயனின் பயணம் . ஆசிரியரின் மொழியில்

சொல்வதென்றால் அது தோணி அல்ல வள்ளம். மற்றதெல்லாம் கிளைக் கதைகள். படைப்பில் ஊடாக பாயும்  பல கிளைக்கதைகள் காத்தாரமானவை.  நான்கு பக்கங்கள்  இருந்தாலும் கூட ஆழ்ந்தபாத்திரப் படைப்போடு ஆற்றொழுக்கான உரையாடல் வழியாக யதார்த்த அரசியலைச் சொல்லிச் செல்கின்றன. 

அமைதிப்படை, புலிகள் மட்டுமல்லாது அப்போது களத்தில் இருந்த மற்ற தமிழ் அமைப்புகளின் செயல்பாடுகளை இரத்தமும் சதையுமான மனிதர்கள் வழியாக எழுத்தில் நிகழ்த்திக்காட்டியிருக்கிறார். குறிப்பாக புலிகளை விமர்சிக்கும்  நேரு ஐயா எனும் ஒரு பெரியவர் பாத்திரத்தின் வழியாக முன் வைக்கப்படும் பல கருத்துகள் ஈழ விடுதலையின் முடிவிற்கு விடைதேடும் சாமானிய வாசகர்களுக்கு ஒரு திறப்பாக இருக்கும் என நினைக்கிறேன்.

ஈழ எழுத்துகளைத் தொடர்ந்து வாசிப்பதலோ என்னவோ படைப்பில் அடர்த்தியான தமிழை எதிர்பார்த்தே உள்ளே நுழைந்தேன். எழுத்தில் குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டியது ஆசிரியரின் சுய எள்ளல். போரின் வலிகளைச் சுமந்த படைப்பிலும் கீற்றாக வந்துபோகும் பகடி இயல்பாகவே இருக்கிறது. 

"இரண்டாவது நாள் இவன் மலேசியா பயணமானான். கஸ்டம்சில் பயணம் எதற்கானது என்று கேட்டார்கள். 'பிஸினஸ்' என்றான். 15 நாட்கள் விசாவினைக் குத்தி அனுமதித்தார்கள். அன்றைக்கு மட்டும் இவனுக்குப் பின்னால் பன்னிரண்டு பேர் மலேசியாவிற்குள் பிஸினஸ் செய்ய வந்தார்கள். அவர்கள் அவ்வளவு பேரும் ஒரு அறையில் தங்க வைக்கப்பட்டனர்..."

(பக்கம்-143) "..கண்ணுக்கு முன்னால் முழங்காலுக்கு கீழே, இரத்தம் வழிந்தபடி தசைத் துணுக்குகள் பிய்ந்து தொங்கிய என் காலொன்றைக் கடல் அலைகள் தம்மோடு உள்ளிழுத்தன. அந்தக் காலும் அதன் மேலிருந்த வரிச்சீருடைத் துணியும் எனக்கு சொந்தமாய் சற்றுமுன்னர் வரையிருந்தன. 

எனும் போது நுட்பமான கதைச் சொல்லியாக மிளிர்கிறார். தொடர்ந்து எழுதுங்கள் சயந்தன்!.

மற்றபடி டியூசன்கள், ரியுசன்களாக மண் மணத்தோடு வரும் படைப்பில் ஏனோ துவக்குகள் துப்பாக்கிகளாகி விட்டன எனத் தெரியவில்லை. உணர்வுப்பூர்மான மிகப்பெரும் களத்தில் அழகியலோடு இன்னும் பல படைப்புகளைச் சயந்தனிடமிருந்து எதிர்பார்கிறேன்.

நூல்: ஆறாவடு
ஆசிரியர்: சயந்தன்
பதிப்பகம்: தமிழினி பதிப்பகம் (2012, இரண்டாம் பதிப்பு)
விலை:र140.00

Sunday, June 9, 2019

அட்லாண்டாவில் வனநாயகன்


அட்லாண்டா நகரின்  ஃபோர்சைத் மாகாண (Forsyth County) நூலகத்தில் எனது "வனநாயகன்: மலேசிய நாட்கள்" (புதினம்)  அச்சுப்பதிப்பாக கிடைப்பதாக  நண்பன் ஒருவர் ஆச்சர்யப்பட்டிருந்தார்.

அட்லாண்டாவின் புறநகரான  கம்மிங்(Cumming)ல்  வசிக்கும் அவர் நூலகம் போனபோது  வனநாயகன் தமிழ் புனைவு வரிசையில் தற்செயலாகக் கண்ணில் பட்டது என  படமும் எடுத்து அனுப்பியிருந்தார். அட்லாண்டா வாழ் நண்பர்கள்  இந்த வாய்ப்பைப்  பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம்.



எந்த ஒரு மார்கெட்டிங்கும் இல்லாமல் அமெரிக்க நூலகத்தில் புத்தகம்  எப்படியோ வாசிக்கக் கிடைக்கிறது எனும் மகிழ்ச்சி ஒருபக்கம் இருந்தாலும் Baskar, Aarur என்பதை Paskar, Arur என மொழி பெயர்த்தவரைத் தீவிரமாகத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன். :)