சமீபத்தில் இரசித்த நெட்ஃபிலிக்ஸ் (Netflix) தொடர்

 'One Hundred Years of Solitude' 1967-இல் கொலம்பிய எழுத்தாளர் கேப்ரியல் கார்சியா மார்க்கேஸ் ஸ்பெனிஷ் மொழியில் எழுதி வெளியான நாவல். 

20-ஆம் நூற்றாண்டின் தலைசிறந்த நாவல்களில் ஒன்று எனப் புகழப்படும் இந்த நாவல் (Buendía) புயெண்டியா குடும்பத்தின் பல தலைமுறைக் கதையைச் பேசுகிறது. தலைப்பை  'தனிமையின் நூறு ஆண்டுகள் ' என  நாம் மொழிபெயர்க்கலாம்.  நான் நாவலை முன்பு ஆங்கிலத்தில் கொஞ்சமாக வாசித்திருக்கிறேன்.

மாய யதார்த்தவாதம் எனும் magical realism வகைசார்ந்த இந்த நாவலின்  முழுவடிவம் தற்போது நெட்ஃபிலிக்ஸில் (Netflix) தொலைக்காட்சித் தொடராக வந்திருக்கிறது.  மொத்தமாக 16 எபிசோடுகள், இரண்டு சீசன்களாக வெளியாகியிருக்கிறது.  அவை அனைத்தையும் கடந்த பத்து நாட்களுக்குள் பார்த்து முடித்தேன். 

முதலில் இது குறித்து சொல்லவேண்டிய ஒரே விசயம். படமாக்கல் சிறப்பாக, பாராட்டும் வகையில் இருந்தது. இன்னொன்று, இந்த ஒளிப்படைப்பு நாவலின் வரிக்கு வரியான படமாக்கல் இல்லை. அது சிலருக்கு ஏமாற்றமாக  கூட இருக்கலாம்.

ஆனால், திரைக்கதை என்பது வேறுகளம். தலைமுறைகள் கடந்து ப

ல்வேறு பாத்திரங்கள், பல்வேறு கோணங்களைப் பற்றி பேசும் இந்த நாவலை நெட்ஃபிலிக்ஸ் குழு  முழுமையாக உள்வாங்கி  அருமையாகவே செய்திருக்கிறார்கள். 

தமிழில் இதுபோன்ற வரலாறு தொடர்பான நாவல் முயற்சிகள் வரவேண்டும். அப்படி வந்தால் நான் பரிந்துரைக்கும் முதல் நாவல் 'கோபல்ல கிராமம்', எழுத்தாளர் கி. ரா.(கி. ராஜநாராயணன்) எழுதியது.

இந்தத் தொடரில் பல வெளிப்படையான நெருக்கமான காட்சிகள் உண்டு என்பதால் அக்கம் பக்கம் பார்த்து பார்ப்பது நலம். மற்றபடி, கதையும் கற்பனையும் ஒன்றிணைந்த இந்த மாய யதார்த்தப் படைப்பைத் தவறவிடாமல் பார்க்கலாம்.

எழுத்தாளர் தீபம் நா.பா - சிறுகதைப் போட்டி

 

மௌனராகம் - என்றும் மனதில் வாழும் ராகம்

ஓர் உறவின் இழையில் மௌனம் எப்போது சுவராக மாறுகிறது என்பதை மணிரத்னம் மிக நுட்பமாகக் காட்டிய படம் "மௌனராகம் (1986)". அந்த மௌனத்தின் கனத்தை மிக அழுத்தமாக உணர்த்தும் ஒரு காட்சி ஒன்று.

புதுமணத் தம்பதிகள் வக்கீலைப் பார்த்து விவாகரத்து சமர்பித்துவிட்டு காரில் வீடு திரும்புகிறார்கள். கார் டெல்லி சாலையில் பயணிக்கிறது.

இப்போது கேமராவின் தூர கோணத்தில் கார்.  பின்னணியில் எஸ். பி. பாலசுப்பிரமணியத்தின் குரலில் “ஆ..ஆ…மன்றம் வந்த தென்றலுக்கு மஞ்சம் வர நெஞ்சமில்லையோ... “  வழிந்தோட, கார் வலது புறமோ இடது புறமோ இன்றி, சாலையை இரண்டாக பிரிக்கும் நீண்ட வெள்ளை கோட்டுக்கு நடுவே மெதுவாக பயணிக்கிறது. 

அது காரின் உள்ளே இருவரும் மனதாலும் உடலாலும் பிரிந்திருப்பதைக் குறியீடாக சொல்வது போல அமைந்திருக்கிறது. இப்படிப் படத்தில் எத்தனையோ  மனதைத்தொடும் காட்சிகள்.  மெளன ராகம் - மணிரத்னம், இளையராஜா, பி.சி. ஶ்ரீராம், கார்த்திக், மோகன், ரேவதி போன்றோர் இணைந்து செய்த அற்புதம். 

'மெளனராகம்'- என்றும் மனதில் வாழும் ராகம். தமிழர்கள்  பெருமை கொள்ளத்தக்க ஒரு படைப்பு. 

சாயாவனம் நாவல் - எழுத்தாளர் சா. கந்தசாமி

எழுத்தாளர் சா. கந்தசாமியின் ‘சாயாவனம்’ நாவலை இதுவரை நான்கு அல்லது ஐந்து முறை வாசித்து முடித்திருக்கிறேன். ஒவ்வொரு முறை வாசிக்கும் போதும் எழும் மனச்சித்திரங்கள் வெவ்வேறாக இருக்கிறது.

ஒருமுறை தன்முன் பிரமாண்டமாக  வளர்ந்து நிற்கும் அடர்வனத்தை மனதில் ஒரு கனவோடு எதிர் நின்று அழிக்கும் சித்திரம், மறுமுறை தாசி பஞ்சவர்ணத்துடனான மையல்,  இன்னொரு முறை புதிய சிந்தனைகளுடன் உள்ளூருக்கு வரும் இளைஞனுடன் தனது தன்மானத்தை விட்டுத்தராமல்  வீறுநடை போடும் சிவனாண்டி தேவர். 

இந்தமுறை, 'தங்கக் காசுகளாலும், பொன் குண்டுகளாலும், மஞ்சள் நூல்களாலும், வெற்றிலைகளாலும் பாப்பாவின் நெற்றி நிறைந்துவிட்டது' எனும் சித்திரம் மனதில் தங்கி நிற்கிறது.

1960 களின் இறுதியில் வெளிவந்த இந்த நாவல் அந்தக் காலகட்டத்தை மிக அழகாக நமக்காக பதிவுசெய்திருக்கிறது. இயற்கை சீர்கேட்டின் தொடக்கம், அன்றைய வாழ்க்கைமுறை,  எளிய மனிதர்களின் வாழ்வாதாரம், கொடுக்கல் வாங்கல்கள், உறவுகள், திருமணச் சடங்குகள், சாதியப் படிநிலை என பலத்தளங்களைத் தொட்டுச் செல்கிறது.  இதன் கதைக்களம் கீழத்தஞ்சை என்பதாலோ என்னவோ இந்தப் படைப்பு மனதுக்கு மேலும் நெருக்கமாகிறது. வாய்ப்பு கிடைத்தால் மயிலாடுதுறைக்கு அருகில் இருக்கும் சாயாவனம் கிராமத்தை இப்போது பார்க்க வேண்டும். பார்ப்போம்.

இறுதியாக ஒன்று.  தமிழ் இலக்கிய உலகுக்கு நுழைபவர்கள் தவறாமல் வாசிக்கவேண்டிய படைப்பு   சாயாவனம். அதுமட்டுமின்றி, ஆரவாரம் இன்றி ஆற்றொழுக்கமாக செல்லும் இந்த நாவலை எழுதியபோது எழுத்தாளர் சா. கந்தசாமியின் வயது வெறும் 25 என்பது பெருவியப்பு.

தமிழில் “One-hit-wonder“ செய்தவர்கள்

மாதமொருமுறை , இரு முறை அல்லது  நேரம் கிடைக்கும் போது வாசிப்பு, தமிழ் எழுத்துலகம் குறித்து ஃபோன் செய்து பேசும் ஒரு சில நண்பர்களில் ஒருவர் தமிழ்நாட்டில் இருக்கும்  எழுத்தாளர் அரவிந்த் சச்சிதானந்தமும் ஒருவர்.

அரவிந்த் கடந்த பதினைந்து வருடங்களாக தொடர்ச்சியாக எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார். எழுத்தாளர் சுஜாதா விருது உட்பட பல விருதுகளைப் பெற்றவர், திரைப்பட வசனகர்த்தா என்றெல்லாம் அவர் குறித்து  தனியாக ஒரு பதிவே எழுதவேண்டும். ஆனால், நான் சொல்ல வந்த விசயம் அதுவல்ல.

கடந்த வாரம் அவருடன் பேசும் போது திடீரென இந்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த அமெரிக்கத் திரைப்பட இயக்குநரான மனோஜ் நைட் சியாமலான் (M. Night Shyamalan)  குறித்த பேச்சு வந்தது.  சியாமலான் தனது The Sixth Sense வெற்றிப் படத்தின் வழியாக உலகப்புகழ் பெற்றவர். இந்தியாவின் உயர்ந்த விருதான பத்மஸ்ரீ பெற்ற இவர்  தொடர்ச்சியாக மர்மம், அமானுஷ்யம் மற்றும் உளவியல் தொடர்பான பல படங்கள் எடுத்தாலும் அவரால் தனது  Sixth Sense படத்தின் வெற்றியை மீண்டும் தொட இயலவில்லை.

வேண்டுமானல், அவருடைய Signs  படத்தை  Sixth Sense படத்துக்கு இணையாக சேர்த்துக்கொள்ளலாம். மற்றபடி தொடர்ச்சியாக அவரால் மக்களின் எதிர்பார்ப்பை பெரிதாக பூர்த்தி செய்ய இயலவில்லை என்பதே உண்மை. இப்படி உலகம் முழுவதும் பல கலைஞர்கள் தங்களுடைய சொந்த சாதனையை தங்களால் முறியடிக்க இயலாமல் இறுதியில் கரைந்து போகிறார்கள்.  உண்மையில்  யாருக்கும் தான் ஒரு மோசமான ஒரு படைப்பைத் தரவேண்டும் என்ற எண்ணம் கண்டிப்பாக இல்லை என்றாலும் ஏனோ கலை கைகூடி வருவதில்லை அல்லது அது கோரும் உழைப்பை அவர்கள் தருவதில்லை என்றே சொல்லத் தோன்றுகிறது.

இதையெல்லாம் வென்று காலம் கடந்து நிற்கும் பல சாதனைகளைச் செய்தவர்களையே உலகம் “லெஜண்ட்”எனக் கொண்டாடுகிறது. மற்றவர்களை சமூகம் “One-hit wonder“ செய்தவர்கள் என எளிதாக ஒதுக்கி வைத்துவிடுகிறது.

தமிழில் “One-hit wonder“ செய்தவர்கள் பட்டியல் இருக்கிறதா என்ன ?

நன்றி- படம் இணையம்.

முதுமை இனிக்க - எழுத்தாளர் இந்திரனின் 10 விதிகள்

முதுமை இனிக்க என எழுத்தாளர் இந்திரன் அவர்கள்  முகநூலில் எழுதிய பத்து விதிகள் கீழே...

1) உங்கள் வயதைக் காட்டி உங்களை உயர்த்திக் கொள்ள நினைக்காதீர்கள்.

2) நாம் இல்லாமல் பிள்ளைகள் என்ன ஆவார்களோ என்றுகவலைப்படாதீர்கள்.

 3) நீங்கள் இல்லாமலும் உலகம் இயங்கும். தினந்தோறும் சந்தோஷமாய் இருப்பதை கடமை போல் நிறைவேற்றுங்கள்.

4) வயது ஏற ஏற உங்கள் இடத்துக்கு மற்றவர்கள் வந்து விடுவார்கள். அவர்கள் மேல் பொறாமை படாமல், போட்டி போடாமல் அவர்கள் மேலும் முன்னேற உங்கள் அனுபவத்தைக் கொடுங்கள்.

5) முதுமையில் உங்களுக்கு நெருக்கமானவர்கள் மறையத் தொடங்குவார்கள். அவர்களோடு உங்கள் வாழ்க்கை முடிந்து விட்டது என்று கருதாதீர்கள்.

6)தனிமையில் உங்களை நீங்களே கவனித்து தனிமையில் வாழக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள். முடிந்தவரை உங்கள் வேலைகளை நீங்களே செய்யுங்கள்.

7) வயது ஏற ஏற புதிய புதிய நோய்கள் வரும். புலம்பாமல் எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு சுறுசுறுப்பாக இருங்கள். 

8) ஓய்ந்து படுத்து விடாமல் உடலுக்கு நிறைய வேலை கொடுங்கள். அதுவே உடற்பயிற்சியும்  ஆரோக்கியமும்.

9) படுக்கையில் இருக்க வேண்டிய நிலைமை வரும்போது உங்களுக்கு சேவை செய்பவர்களுக்கு ஒத்துழைப்பு கொடுங்கள்.

10) அடுத்த பிறவி,சொர்க்கம்,நரகம் பற்றி அட்வான்ஸ் புக்கிங் பண்ணாமல் தற்காலத்திலேயே சந்தோஷத்தை அனுபவியுங்கள்.

அமெரிக்கா செல்வதற்கு மறைமுக விலைகள் - எழுத்தாளர் சுஜாதா

எழுத்தாளர் சுஜாதா- அமெரிக்கா செல்வதற்கு கொடுக்கும் மறைமுகமான விலைகள் சில உண்டு. அவற்றைப் புரிந்துகொண்டு செல்லுங்கள்.

அவை:

1. திரும்ப வரமாட்டீர்கள்…

இது கட்டாயம், நூறு சதவிகிதம் நிகழும் ஒரு விளைவு.

போய்விட்டு படிப்பு முடித்துவிட்டு உடனே வருகிறேன் என்று சொல்வதெல்லாம் பொய். அந்த நாடு உங்கள் மேல் படரும் நாடு. ஒரு ஆக்டோபஸ், அல்லது மலைப்பாம்பின் இறுக்கம் போல அது உங்களை விடாது. அதன் கிரெடிட் கார்டு சமூகத்தில் உங்களை மூன்றாவது தலைமுறை வரை கடன் வாங்க வைத்துவிடுவார்கள். மீளவே முடியாத கடன் சொர்க்கம் அது. அதைத் தெளிவாக அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

2. அங்கே போனபின் உறவு, பாசம் இவற்றுக்கெல்லாம் புதிய அர்த்தங்கள் தோன்றும்.

எதற்காக அப்பா அம்மாவைக் கவனித்துக்கொள்ள வேண்டும். அவர்கள் கடமையைச் செய்தார்கள். வருஷம் ஒரு முறை ஃபாதர்ஸ் டே, மதர்ஸ் டே கார்டு அனுப்பினால் போதுமே… அல்லது அவ்வப்போது நூறு டாலர், இருநூறு டாலர்… இப்படித் தோன்றும் இந்த எண்ணத்தையும் தவிர்க்க முடியாது. குறிப்பாக, பிசுநாரித்தனம் அங்கு கொஞ்சம் அதிகமாகும்.

3. அங்கே போய் நிறைய சம்பாதிக்கத் தொடங்கியதும் இந்திய விஷயங்கள் மேல் ஒரு ஏளனம் தோன்றும்.

என்னப்பா உங்க ஊர்ல சரியா ஒரு டாய்லெட் கட்டமாட்டாங்களா. வாட் ட்ராஃபிக்! ஐம் கெட்டிங் ம்யாட். ரோடுல ஒண்ணுக்கு போறவரைக்கும் உங்க தேசம் உருப்படாது… (கவனிக்கவும் உங்க ஊர்....உங்க தேசம்)

4. தமிழ் பேசும் வழக்கத்தையும் மெல்ல இழக்க வேண்டியிருக்கும்.

நாங்கள் தமிழில் பேசினால் நீங்கள் இங்கிலீஷில் பதில் சொல்வீர்கள். நாளடைவில் தமிழ் படிக்கவே மறந்து போய்விட்டது என்று புளுகுவீர்கள். இந்தப் பக்கவிளைவுகள் எல்லாம் பரவாயில்லை என்றால் தாராளமாக வெளிநாடு செல்லுங்கள்.

அண்மையில் நான் ஹாசன் சென்றிருந்தேன். கர்நாடக மாநிலத்தின் மத்தியில் உள்ள சிறிய டவுன். அங்கே இன்சாட் 2-இ செயற்கைக்கோளின் கட்டுப்பாட்டுக் கேந்திரம் உள்ளது. பல இளம் இன்ஜினீயர்களைச் சந்தித்தேன்.

24 மணி நேரமும் இந்தியாவின் செயற்கைக்கோளை திசை பிசகாமல் கட்டுப்படுத்தும் ஷிஃப்ட் வேலை பார்க்கிறார்கள். அவர்களில் ஒருவரைக் கேட்டேன்.

அமெரிக்கா போயிருக்கலாமே…

அவர், போயிருக்கலாம். அட்மிஷன் கூட கிடைத்தது, ஸ்காலர்ஷிப்புடன் என்றார்.

ஏன் போகலை?

எல்லாரும் போய்ட்டா எப்படி? ஒன்றிரண்டு பேர் தங்கி நாட்டுக்கு சேவை செய்ய வேண்டாமா? என்றார்.

கார்கிலிலிருந்து துவங்கி நம் பிற்பட்ட கிராமங்களில் வயற்புறங்கள் வரை பணிபுரியும் இளைஞர்கள் இருக்கிறார்கள். இவர்கள் மேல்தான் எனக்கு மரியாதை. என்னைக் கேட்டால் இங்கேயே இருந்துகொண்டு எல்லா அசௌகரியங்களுக்கு மத்தியிலும் எதாவது சாதிக்கும் இளைஞர்கள் இந்நாட்டின் கண்கள்… நீங்களோ, நீங்கள் அனுப்பப்போகும் டாலரோ அல்ல! தாராளமாக செல்லுங்கள். சம்பாதியுங்கள். ஆனால், இந்தியாவைக் கேலி செய்யாதீர்கள்.

- எழுத்தாளர் சுஜாதா